پزشكيان: هيچ كشوري نبايد از سرزمينش براي تهديد و حمله به ديگري استفاده كند
رييسجمهوري با بيان اينكه امنيت پايدار با احترام به حاكميت كشورها حاصل ميشود، تصريح كرد: هيچ كشوري نبايد از سرزمين خود براي تهديد و حمله به ديگري استفاده كند.
رييسجمهوري با بيان اينكه امنيت پايدار با احترام به حاكميت كشورها حاصل ميشود، تصريح كرد: هيچ كشوري نبايد از سرزمين خود براي تهديد و حمله به ديگري استفاده كند. اجلاس بريكس بايد دربرابر عاديسازي حمله به زيرساختهاي غيرنظامي و حياتي ايستادگي كند و تأسيسات هستهاي صلحآميز نيز بايد از حمله و تهديد به حمله مصون باشند. مسعود پزشكيان روز ۲۱ شهريور، در جلسه غيرعلني سران عضو بريكس كه در دهلينو برگزار شد با بيان اينكه اعتبار هر نظام حكمراني به توانايي آن در حمايت از حقوق همه كشورها اعم از كوچك و بزرگ است، اظهار كرد: چنانچه منشور ملل متحد نتواند در برابر توسل غيرقانوني به زور از ملتها حمايت كند و اگر قواعد بينالمللي براي برخي الزامآور و براي برخي ديگر قابل تفسير باشند، نميتوان از چندجانبهگرايي واقعي سخن گفت. متن كامل سخنراني رييسجمهوري اسلامي ايران در اين نشست به شرح زير است:
«جناب آقاي رييس؛
سران محترم دولتها؛
خانمها و آقايان؛
مايه خرسندي است كه در هجدهمين نشست سران بريكس در دهلينو در كنار شما حضور دارم. از دولت و نخستوزير محترم هند براي ميزباني شايسته اين نشست و تلاشهاي صورت گرفته براي تقويت همكاريهاي بريكس، صميمانه تشكر ميكنم. موضوع اين نشست، يعني «حكمراني فراگير جهاني و تقويت چندجانبهگرايي»، امروز اهميت دو چنداني دارد. امروز ما با يك تناقض اساسي روبهرو هستيم. از يكسو، وابستگي متقابل كشورها در برابر بحرانهاي مشترك بيش از هر زمان افزايش يافته، اما ازسوي ديگر، همزمان شاهد بازگشت يكجانبهگرايي، فشار و ابزاريسازي نظامهاي مالي و فناوري هستيم. اين روند تنها يك چالش سياسي نيست بلكه بنيانهاي حكمراني جهاني را تضعيف ميكند.
عاليجنابان؛
اعتبار هر نظام حكمراني به توانايي آن در حمايت از حقوق همه كشورها، اعم از كوچك و بزرگ بستگي دارد. اگر منشور ملل متحد نتواند در برابر توسل غيرقانوني به زور از ملتها حمايت كند، و اگر قواعد بينالمللي براي برخي الزامآور و براي برخي ديگر قابل تفسير باشند، نميتوان از چندجانبهگرايي واقعي سخن گفت. جمهوري اسلامي ايران اين واقعيت را در عمل تجربه كرده است. تجاوز نظامي امريكا و رژيم صهيونيستي به ايران، جان انسانهاي بيگناه را گرفت و به زيرساختهاي حياتي، اقتصادي و غيرنظامي كشور آسيب رساند. امريكا و رژيم اشغالگر تنها در روز نخست اين جنگ چهل روزه، رهبر عاليقدر جمهوري اسلامي ايران و ۱۶۸ كودك بيگناه را در مدرسه ميناب به شهادت رساندند. حمله به مدرسه ميناب و ورزشگاه لامرد نشان داد كه يكجانبهگرايي، جنگطلبي و وحشيگري امريكا و رژيم اشغالگر، در كنار بيعملي سازمان ملل و شوراي امنيت آن، چگونه ميتواند مستقيماً حيات انسانها را تهديد كند. همزمان، آنچه در غزه و لبنان بر مردم غيرنظامي ميگذرد، وجدان بشريت را به چالش كشيده است. اگر نظام چندجانبه نتواند از جان انسانها و حاكميت كشورها در برابر جنگ، نسلكشي و تجاوز حمايت كند، چگونه ميتوان به مشروعيت آن اعتماد كرد؟ پاسخ ما نبايد در صدور بيانيهها خلاصه شود. ما نيازمند اصلاح واقعي سازوكارهاي بينالمللي هستيم.
همكاران گرامي؛
از نگاه جمهوري اسلامي ايران، حكمراني فراگير بر چهار پايه استوار است: نخست، احترام برابر به حاكميت كشورها و اجراي بدون تبعيض حقوق بينالملل؛ هيچ كشوري نبايد به دليل قدرت اقتصادي يا نظامي خود از قواعدي كه براي ديگران لازمالاجراست، مستثني شود. دوم، اصلاح ساختارهاي حكمراني جهاني؛ شوراي امنيت و نهادهاي مالي بينالمللي بايد بازتابدهنده واقعيتهاي جديد جهان و نقش واقعي كشورهاي جنوب جهاني باشند. سوم، تبديل چندجانبهگرايي از شعار به عمل؛ از طريق توسعه تجارت با ارزهاي ملي، تقويت سازوكارهاي پرداخت مستقل و تقويت نقش نهادهايي همچون بانك توسعه جديد در معماري اقتصادي يك نظام جهاني متوازنتر. چهارم، مقابله عملياتي و جدي با تحريمهاي يكجانبه؛ تحريمهايي كه در عمل نه فقط دولتها، بلكه مردم، بيماران، كودكان و مسير توسعه كشورها را هدف ميگيرند.
عاليجنابان؛
تحولات سالهاي اخير نشان داد كه امنيت پايدار ديگر نميتواند بر پايه امنيت براي برخي و ناامني براي ديگران تعريف شود. امنيت پايدار زماني حاصل ميشود كه حاكميت كشورها محترم شمرده شود و هيچ كشوري نتواند از سرزمين خود براي تهديد و حمله به ديگري استفاده كند. ما در بريكس بايد در برابر عاديسازي حمله به زيرساختهاي غيرنظامي و حياتي ايستادگي كنيم. همين اصل درباره تأسيسات هستهاي صلحآميز نيز جاري است؛ اين تأسيسات بايد در برابر حمله و تهديد به حمله مصون بمانند، چرا كه به خطر انداختن آنها مسالهاي صرفاً محدود به يك كشور نيست، بلكه تهديد مرتبط با صلح و امنيت بينالمللي است.
خانمها و آقايان؛
مساله فلسطين نيز آزموني ديگر براي اعتبار حكمراني جهاني است. مردم فلسطين از حق تعيين سرنوشت و زندگي در امنيت برخوردارند و هيچ راهحل عادلانهاي بدون احترام به اراده آنان شكل نخواهد گرفت. بريكس بايد صداي عدالت باشد و در پايان دادن به اشغال و تضمين حقوق مشروع مردم فلسطين نقش فعالتري ايفا كند.
آقاي رييس؛
جمهوري اسلامي ايران از سه روند در بريكس حمايت ميكند: تقويت هماهنگي سياسي اعضا در دفاع از منشور ملل متحد و حاكميت كشورها؛ توسعه همكاريهاي اقتصادي و مالي مستقل از ابزارهاي انحصاري؛ و تقويت همكاري در حوزههاي علم، فناوري، انرژي و امنيت غذايي به نفع همه اعضا، بهويژه كشورهاي جنوب جهاني. جهان امروز بيش از هر زمان به همكاري نياز دارد، اما همكاري پايدار بدون عدالت ممكن نيست. چندجانبهگرايي زماني معنا دارد كه همه در برابر قانون برابر باشند و حكمراني جهاني زماني مشروعيت خواهد داشت كه صداي كشورهاي در حال توسعه شنيده شود.
همكاران گرامي؛
بريكس در پيگيري اهداف تعيين شده، به ويژه برقراري نظم بينالمللي عدالت- محور موفقيت كسب خواهد كرد كه بتواند بر برخي چالشهاي درون گروهي نيز فائقايد. پايبندي به اصول و اهدف بنيادين بريكس، اجتناب از تأثيرپذيري از روندها و فشارهاي خارج از گروه، مقاومت در برابر تحريمهاي غيرقانوني و ظالمانه عليه اعضا، تبديل حوزههاي رقابت به همكاري، ايجاد سامانه و بالاخره براي رفع كاستيهاي اداري، استقرار دبيرخانه دايمي و تقويت سازوكارهاي هماهنگي ميان اعضا ضروري است تا تصميمات مشترك با انسجام، سرعت و كارآمدي بيشتري به مرحله اجرا درآيد. جمهوري اسلامي ايران آماده است در چارچوب بريكس براي تحقق اين اهداف همكاري كند. ما به دنبال جهاني هستيم كه در آن قدرت جاي قانون را نگيرد، تحريم جاي همكاري را نگيرد، جنگ جاي گفتوگو را نگيرد و انحصار جاي مشاركت را نگيرد. اين همان معناي واقعي حكمراني فراگير جهاني و چندجانبهگرايي است.»
