چرا بايد مهارتهاي ديجيتال فرزندان بالا برود؟
استفاده از فناوريهاي ديجيتال در آموزش، كلاس درس را از يك روند خشك و خستهكننده به محيطي لذت بخش تبديل ميكند؛ محيطي كه دانشآموزان ميتوانند هر لحظه درسهاي غيبتخورده خود را جبران كنند و به سرعت ياد بگيرند.
استفاده از فناوريهاي ديجيتال در آموزش، كلاس درس را از يك روند خشك و خستهكننده به محيطي لذت بخش تبديل ميكند؛ محيطي كه دانشآموزان ميتوانند هر لحظه درسهاي غيبتخورده خود را جبران كنند و به سرعت ياد بگيرند. امروز فناوري ديجيتال جايگزين معلمان نيست، بلكه ابزاري قدرتمند در دست يك معلم است كه ميتواند فرايند آموزش را كارآمدتر و دانشآموزان را با مهارتهاي حياتي زندگي و شغلي آشنا كند. به گزارش ايسنا، در دنياي امروز كه فناوري به بخش جداييناپذير زندگي فردي، اجتماعي و آموزشي تبديل شده، آموزش مهارتهاي ديجيتال به دانشآموزان ضرورتي اجتنابناپذير است. اين آموزشها آنها را براي زيستن، يادگيري و فعاليت در جامعهاي ديجيتالي آماده ميكند و پايهاي براي موفقيت آنها در آينده خواهد بود. فناوري ديجيتال به دلايل متعدد نقش بسيار موثري در بهبود كيفيت و كارايي يادگيري دانشآموزان دارد. يكي از مهمترين دلايل اين است كه ابزارهاي ديجيتال و هوش مصنوعي به افزايش سطح مهارتهاي ديجيتال فرد كمك ميكند و سطح يادگيري و نقاط قوت و ضعف هر دانشآموز را بهطور دقيق مورد تحليل قرار ميدهد. اين كار باعث ميشود كه دانشآموزان به سرعت ياد بگيرند و با كمك اينترنت و پلتفرمهاي ديجيتال، نه تنها محدود به كتابهاي چاپي نشوند بلكه به فيلمها و ويدئوهاي آموزشي، كتابخانههاي آنلاين و دورههاي معتبر جهاني دسترسي داشته باشند. فناوري ديجيتال يكي از ابزارهاي اصلي در حوزه آموزش و پرورش است كه ميتواند به بهبود كيفيت و كارايي يادگيري دانشآموزان كمك كند. در حال حاضر يكي از ابزارهاي اصلي در حوزه آموزش و پرورش، فناوري ديجيتال است كه ميتواند به بهبود كيفيت و كارايي يادگيري دانشآموزان كمك كند ولي براي استفاده موثر از اين فناوريها به طراحي و اجراي برنامههاي آموزشي موثر و مناسب نياز است. طبعا فناوريهاي ديجيتال امكان فراگيري مفاهيم پيچيده و بدون محدوديت مكاني و زماني را براي دانشآموزان فراهم و آنها را به يادگيري بيشتر تشويق ميكنند. براي استفاده موثر از فناوريهاي ديجيتال در آموزش لازم است از ابزارهاي و روشهاي مناسب استفاده كرد كه از جمله اين ابزارها ميتوان به سايتهاي آموزشي، نرمافزارها و ويدئوهاي آموزشي اشاره كرد كه بايد با نيازها و مهارتهاي دانشآموزان هماهنگ باشد. بيشتر دانشآموزان زمان زيادي را به ديدن بازيها و فيلمهاي آنلاين اختصاص ميدهند. تماشاي ويدئو در فضاي مجازي براي آنها جذاب است و ميتوان اين علاقهمندي را به توليد محتوا تبديل كرد. مثلا از آنها خواست تا فيلمهاي كوتاه آموزشي بسازند، پادكست ضبط كنند و انيميشنهاي ساده بسازند. وقتي فرزندان به توليد محتوا تشويق شوند به توسعه مهارتهاي ديجيتال آنها كمك ميشود.
مزيتهاي استفاده از فناوريهاي ديجيتال در آموزش دانشآموزان
استفاده از فناوريهاي ديجيتال و عناصر چند رسانهاي مثل صدا و تصوير و انيميشن در امر آموزش يادگيري را از يك روند خشك و تكراري و خستهكننده به تجربهاي لذتبخش تبديل ميكند. دانشآموزان به جاي نشستن و گوش دادن صرف به معلم، فناوري به دانشآموزان اجازه ميدهد در فرآيند يادگيري مشاركت فعالي از خود نشان بدهد. دانشآموزان پس از شركت در آزمونهاي آنلاين و پاسخگويي نرم افزار از درست يا نادرست بودن پاسخهاي خود مطلع ميشوند و اين بازخورد كمك ميكند تا اشكالات خود را در لحظه شناسايي و برطرف كنند. بيترديد در قرن بيست و يكم توسعه مهارتهاي ديجيتال امري ضروري است؛ از اين رو كار با فناوريهاي ديجيتال كمك ميكند تا دانشآموزان با مهارتهاي حياتي نظير حل مساله، سواد ديجيتال و كارگروهي آنلاين كه در آينده شغلي و زندگي آنها اثرگذار است، آشنا شوند. از نگاه كارشناسان، آموزش مهارت ديجيتال در مدارس يك نياز ضروري براي معلمان و دانشآموزان به شمار ميرود و تا وقتي كه آنها به ابزارهاي آنلاين و ديجيتالي دسترسي نداشته باشند و كار با آن را ياد نگيرند، شيوه آموزش به سبك سنتي ادامه پيدا ميكند و دانشآموزان از دنياي تكنولوژي و فناوري امروز عقب ميمانند. هماكنون در بسياري از كشورهاي پيشرفته و حتي در حال توسعه، آموزش مهارتهاي ديجيتال نقش يك درس فوقبرنامه يا اختياري را بازي نميكند بلكه يك بخش پايهاي و اصلي از سيستم آموزشي است كه در كنار دروس رياضي و ادبيات از سنين بسيار پايين در مدارس تدريس ميشود.
آموزش مهارتهاي ديجيتال در كشورهاي ديگر
در كشورهايي مثل استراليا و انگلستان، يادگيري برنامهنويسي از سنين ۷ يا ۸ سالگي اجباري است و نظام آموزشي درصدد است تا تفكر حل مساله را در دانشآموزان تقويت كند. در كشورهايي مثل كره جنوبي و سنگاپور، دانشآموزان در كلاس علوم با استفاده از شبيهسازهاي سهبعدي آزمايشگاه را تجربه ميكنند. آموزش مهارت ديجيتال در مدارس يك نياز ضروري براي معلمان و دانشآموزان به شمار ميرود و تا وقتي كه آنها به ابزارهاي آنلاين و ديجيتالي دسترسي نداشته باشند، از دنياي تكنولوژي و فناوري امروز عقب ميمانند.در كشورهاي اسكانديناوي مثل فنلاند و سوئد، يكي از جديترين آموزشها سواد رسانهاي است كه از مهدكودك و دبستان ارايه ميشود و بچهها ياد ميگيرند كه چطور اطلاعات اينترنت را راستيآزمايي كنند و گول خبرهاي فريبنده يا ديپفيكها را نخورند. در كشورهايي مثل ژاپن و چين، كلاسهاي رباتيك و آشنايي با مفاهيم پايه هوش مصنوعي از همان مقطع دبستان برگزار ميشود و دانشآموزان ياد ميگيرند كه چطور با رباتها كار كنند. در امريكا و بيشتر كشورهاي اروپايي نيز بخش زيادي از تكاليف، آزمونها و پروژهها روي پلتفرمهاي ابري و آنلاين انجام ميشود تا دانشآموزان بهطور طبيعي كار در فضاي ابري و كار گروهي آنلاين را ياد بگيرند. در نظام آموزشي اين كشورها هدف اين است كه كودكان و دانشآموزان در دنياي فناوري محور ياد بگيرند و كار كنند زيرا دانشآموزاني كه مهارتهاي ديجيتالي را فرا ميگيرند، شانس بهتري براي افزايش تواناييهاي خود و پيدا كردن شغل بهتر خواهند داشت. در حال حاضر نه تنها آموزش بلكه كسب وكارها نيز به آموزش مهارتهاي ديجيتال نياز دارند. تغييرات گستردهاي كه در كسب و كارها و مشاغل آنلاين ايجاد شده، نياز به سواد ديجيتالي را بيش از پيش ضروري ميسازد؛ بنابراين بدون تسلط بر مهارتهاي ديجيتال نميتوان در اين فضا رقابت كرد و كارفرمايان و معلمان نيز به خوبي ميدانند كه بايد سواد ديجيتال افزايش يابد و توسعه مهارتهاي ديجيتال در دستور كار قرار گيرد. اگر چه مهارتهاي ديجيتال بخشي جداناپذير از آموزش عمومي تلقي ميشود ولي مشكلاتي همچون نابرابري در دسترسي به ابزار ديجيتال، كمبود معلمان آموزشديده، نبود محتواي بومي و فشار برنامههاي سنتي درسي، مانعي جدي در مسير تحقق آموزش ديجيتال است. براي رفع اين چالشها نظام آموزشي كشور به بازنگري در سياستها، آموزش معلمان، گنجاندن دروس آموزش ديجيتال در برنامه درسي و سرمايهگذاري در زيرساختها نياز دارد. به گزارش ايسنا، كارشناسان معتقدند در دنياي امروز، آموزش مهارتهاي ديجيتال به دانشآموزان يكي از اركان اساسي آمادهسازي آنها براي زندگي و كار در عصر فناوري است. اين مهارتها نه تنها ابزار يادگيري را تقويت ميكنند، بلكه در رشد تفكر انتقادي، خلاقيت، ارتباط موثر و مشاركت اجتماعي هم نقش دارند. دانشآموزاني كه از سنين پايين با فناوريهاي ديجيتال آشنا ميشوند، آمادگي بيشتري براي ورود به بازار كار در آينده دارند.