سمزدايي بدون مهارتآموزي به شكست ميانجامد
درمان اعتياد سالهاست در نگاه عموم و حتي برخي مراكز درماني، در سمزدايي فيزيكي و تجويز متادون خلاصه شده است. درمان اعتياد سالهاست در نگاه عموم و حتي برخي مراكز درماني، در سمزدايي فيزيكي و تجويز متادون خلاصه شده است.
درمان اعتياد سالهاست در نگاه عموم و حتي برخي مراكز درماني، در سمزدايي فيزيكي و تجويز متادون خلاصه شده است. درمان اعتياد سالهاست در نگاه عموم و حتي برخي مراكز درماني، در سمزدايي فيزيكي و تجويز متادون خلاصه شده است. پوراصغر، محقق و پژوهشگر حوزه روانشناسي و اعتياد به تسنيم گفت: بالاترين شكستها زماني رخ ميدهد كه بدون تحليل دقيق، انتظار داريم همهچيز ناگهان عوض شود. ما بايد دقيقاً بدانيم فرد در چه شرايطي و با چه مولفههايي مصرف داشته است. دانستن اينكه چه شد كه فرد نخستينبار به سمت مصرف رفت، پازل خالي دنياي ذهنياش چه بود و افكار خودكارش در برابر وسوسه چقدر توان مقاومت داشتند، كمك ميكند طرحريزي درمان با جزييات به مراتب دقيقتري پيش برود. گفتني است؛ تمركز صرف بر ابعاد دارويي خطاست؛ اگر محركهاي محيطي، اختلافات زندگي فردي و تنشهاي روزمره مديريت نشوند، هر تنش جديد مانند يك «چاشني انفجار» عمل كرده و درمان را متوقف خواهد كرد. بخش مهمي از شكستهاي درماني نه در كلينيك، بلكه درون كانون خانواده رقم ميخورد. برچسبزنيهايي چون «بياراده»، «مايه دردسر» و بازخوردهاي سردي مانند «اينبار هم به جايي نميرسي»، تير خلاص را به انگيزه شكننده فرد در حال بهبود ميزند. پوراصغر با اشاره به ضرورت خانوادهدرماني افزود: وقتي فرد ترك ميكند، شنيدن جملاتي نظير «حالا ميبينيم چي ميشه، اينم مثل دفعات قبل به جايي نميرسه » رفتهرفته انگيزه و اشتياق ماندگاري در درمان را خاموش ميكند. جدي نگرفتن و باور نكردن فرد توسط نزديكان، مانع از شكلگيري يك تجربه متفاوت در مسير بهبودي ميشود.