ناترازي گاز روزانه به حدود ۴۰۰ ميليون مترمكعب مي‌رسد
مديرعامل شركت ملي گاز ايران با اشاره به كاهش توليد گاز امسال، مقدار ظرفيت و ناترازي گاز در اوج مصرف را حدود ۴۰۰ ميليون مترمكعب در روز اعلام كرد.
مديرعامل شركت ملي گاز ايران با اشاره به كاهش توليد گاز امسال، مقدار ظرفيت و ناترازي گاز در اوج مصرف را حدود ۴۰۰ ميليون مترمكعب در روز اعلام كرد. به گزارش ايلنا به نقل از شركت ملي گاز ايران، سعيد توكلي با اشاره به شرايط تأمين گاز گفت: امسال حدود ۱۳۰ ميليون مترمكعب كاهش ظرفيت داريم. آن هم پس از اينكه توانستيم ۱۰۰ ميليون مترمكعب از مجموع ۲۳۰ ميليون مترمكعب ظرفيت ازدست‌رفته به دنبال حمله به تأسيسات ۴ پالايشگاه در ۲۷ اسفند را به چرخه بازگردانيم. وي افزود: اين موضوع در كنار ناترازي‌اي قرار مي‌گيرد كه سال‌هاي گذشته در اوج مصرف با آن روبرو بوديم و حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ ميليون مترمكعب برآورد مي‌شد. بنابراين، اگر بخواهيم مجموع شرايط امسال را در اوج مصرف جمع‌بندي كنيم با حدود ۴۰۰ ميليون مترمكعب كاهش ظرفيت و ناترازي روبرو هستيم. مديرعامل شركت ملي گاز ايران با اشاره به راهكارهاي مديريت مصرف بيان كرد: براي مديريت مصرف، راهكارهاي ساده‌اي ازجمله استفاده از پرده‌هاي ضخيم، درزگيري پنجره‌ها و جلوگيري از ورود هواي سرد به داخل ساختمان وجود دارد. افزون‌براين، بايد دماي محيط خانه را در محدوده ۱۸ تا ۲۱ درجه سانتي‌گراد تنظيم كنيم. توكلي در ادامه گفت: امسال پويش «۲۰» را راه‌اندازي كرديم كه مي‌گويد كسي نمره‌اش ۲۰ است كه درجه دماي خانه را روي عدد ۲۰ نگاه دارد. دليل تأكيد بر اين موضوع روشن است. در اوج مصرف، به‌ازاي هر يك درجه كاهش دماي محيط، نزديك به ۲۵ ميليون مترمكعب در مصرف گاز صرفه‌جويي مي‌شود؛ رقمي معادل توليد يك فاز پارس جنوبي كه مي‌تواند به شبكه گاز كشور كمك كند. وي با اشاره به ديگر اقدام‌هاي موثر در مديريت مصرف تأكيد كرد: بستن دريچه‌هاي كولر در فصل سرما، تنظيم دماي پكيج و سامانه‌هاي گرمايشي در محدوده ۵۵ تا ۶۰ درجه سانتي‌گراد و رعايت الزام‌هاي زيرساختي ساختمان‌ها، ازجمله مبحث ۱۹ مقررات ملي ساختمان، نيز از ديگر اقدام‌هايي است كه مي‌تواند موثر باشد. وي درباره توسعه شبكه گازرساني در كشور گفت: ما به اندازه ۱۱.۵ برابر محيط كره زمين فقط طول خطوط انتقال و توزيع گاز در كشور داريم. توكلي افزود: آنچه اهميت دارد، سبد انرژي كشور است و در اين سبد، تفاوتي نمي‌كند كه حامل انرژي سوخت مايع، گاز يا برق باشد، بلكه مساله مهم‌تر اين است كه آيا زيرساخت‌ها و سامانه‌هاي كشور از نظر بازده، در سطح استاندارد قرار دارند يا خير.
