كشاورزان به ترامپ پشت كردهاند
جنگ در خاورميانه از مرز ۱۰۰ روز گذشته و روند افزايش قيمت انرژي همچنان به قوت خود باقي و اين بدان معناست كه يكي از مهمترين پايگاههاي راي جمهوريخواهان و همچنين رييسجمهوري امريكا، يعني كشاورزان، بهشدت تحت فشار قرار دارد.
جنگ در خاورميانه از مرز ۱۰۰ روز گذشته و روند افزايش قيمت انرژي همچنان به قوت خود باقي و اين بدان معناست كه يكي از مهمترين پايگاههاي راي جمهوريخواهان و همچنين رييسجمهوري امريكا، يعني كشاورزان، بهشدت تحت فشار قرار دارد.
قيمت جهاني انرژي و كودهاي شيميايي در نتيجه جنگ مشترك امريكا و (رژيم) اسراييل عليه ايران، بهشدت افزايش يافته است؛ جنگي كه توليد انرژي در منطقه را مختل و جريان انتقال نفت و گاز از تنگه هرمز را با محدوديتهاي جدي مواجه كرده است؛ كشاورزان امريكايي تحت فشار شديدي هستند. حتي پيش از آغاز جنگ ايران در اواخر ماه فوريه، بخش كشاورزي امريكا زير بار فشارهاي سنگيني بود. تعرفههاي تجاري دولت دونالد ترامپ و سياستهاي سختگيرانه مهاجرتي، نيروي كار مزارع را تحتالشعاع قرار داده بود. دولت همچنين بودجه وزارت كشاورزي را بهشدت كاهش داد و بسياري از كمكهاي مالي و وامهاي وعده دادهشده به كشاورزان را بهطور ناگهاني متوقف و آتش بلاتكليفي مالي در جوامع كشاورزي را شعلهور كرد كريستوفر بارِت، اقتصاددان كشاورزي «دانشگاه كارنل/ Cornell University» ميگويد: واقعا دوران سختي است. كشاورزان پيش از اين هم با فشار شديد بر بازارها، كمبود نيروي كار و دسترسي به خدمات حمايتي روبرو بودند و حالا ناگهان قيمت ملزومات حياتي توليد سر به فلك كشيده؛ به عنوان نمونه، قيمت گازوئيل به بالاترين سطح خود از سال ۲۰۲۲ رسيده است.
به نوشته فارينپاليسي، اين فشار تنها مختص امريكا نيست. از برزيل گرفته تا پاكستان، كشاورزان سراسر جهان، بهويژه در كشورهاي وابسته به واردات، از پيامدهاي جنگ ايران متضرر شده و در رنج هستند. وزارت كود و مواد شيميايي هندوستان نيز براي مقابله با بحران جاري، بودجه يارانههاي خود را دوبرابر كرده است.دولتهاي جمهوريخواه در امريكا همواره از حمايت جامعه كشاورزي برخوردار بوده و روي آن حساب كردهاند و ترامپ نيز از اين قاعده مستثني نبوده است. حتي زماني كه جنگ تجاري دولت اول وي با چين به بخش كشاورزي امريكا آسيب وارد كرد و ترامپ ناچار شد حدود ۲۸ ميليارد دلار كمك مالي به كشاورزان اختصاص دهد، آنها همچنان از او حمايت كردند و در بازگشتش به كاخ سفيد در سال ۲۰۲۵ نقش مهمي داشتند.با اين حال، اكنون با نزديك شدن به انتخابات مياندورهاي حساس پاييز امسال، نشانههاي نارضايتي در حال افزايش است. نظرسنجي «شاخص اقتصاد كشاورزي دانشگاه پردو/ Purdue University» نشان ميدهد كه حدود دوسوم پاسخدهندگان بر اين باورند كه جنگ ايران در سال ۲۰۲۶ تاثيري «بسيار منفي» يا «منفي» بر درآمد خالص مزرعه آنها خواهد گذاشت. در سوي مقابل، تنها حدود ۱۳ درصد ديدگاه مثبتي نسبت به اثرات اين جنگ داشتند و حدود يكپنجم نيز معتقد بودند كه جنگ تاثيري بر درآمد آنها نخواهد داشت.
طبق اين نظرسنجي درصد افرادي كه معتقدند امريكا در «مسير درست» حركت ميكند، از ۷۴ درصد در جولاي ۲۰۲۵ به ۵۲ درصد در ماه مه امسال كاهش يافته است. در سوي ديگر، سهم كساني كه كشور را در «مسير اشتباه» ميبينند، از ۲۶ به ۴۸ درصد افزايش يافته است. فارينپاليسي در ادامه نوشته كه «به نظر ميرسد تعداد بيشتري از كشاورزان نيز رفتهرفته اعتماد خود را به سياستهاي كلي دولت ترامپ از دست ميدهند.» به گفته وسلي دِيويس، اقتصاددان ارشد موسسه «Meridian Agribusiness Advisors»، «اين تغيير چشمگير است. جامعه كشاورزي غالبا حامي دولتهاي جمهوريخواه هستند و در نتيجه، ديدن پديدار شدن اين سطح از نارضايتي در در دادهها، واقعا غافلگيركننده است.» ظاهرا دولت ترامپ نيز به خوبي از فشارهاي برخاسته از جنگ بر كشاورزان امريكايي آگاه است و به همين دليل، رييسجمهوري اين كشور هفته گذشته براي شركت در نشستي با فعالان بخش كشاورزي به ايالت ويسكانسين سفر كرد تا نگرانيهاي حاميان سنتي خود را فرو بنشاند. او در سخنراني طولاني خود، به كشاورزان وعده داد كه طي ۹۰ روز آينده «اتفاقات خوبي» در راه خواهد بود و از احتمال ارائه كمكهاي بيشتر سخن گفت.ترامپ يادآوري كرد كه دولت نخست رياستجمهورياش براي جبران خسارتهاي جنگ تجاري، حدود ۲۸ ميليارد دلار به كشاورزان تخصيص داده بود و دسامبر سال گذشته ميلادي نيز بسته حمايتي ۱۲ ميليارد دلاري ديگري ارائه داد.
وي با اشاره به اينكه «در حال بررسي افزايش اين كمكها هستيم» مدعي شد «اتفاقي كه (بهدليل جنگ ايران) افتاده، مصنوعي است؛ چه در حوزه انرژي و چه در بخش كودهاي شيميايي!» با اين حال، به نوشته فارينپاليسي، بخشي از خسارتها ممكن است به آساني جبران نشود. حتي پس از كمكهاي مالي گسترده دولت نخست ترامپ، كشاورزان توليدكننده سويا در امريكا سهم قابل توجهي از بازارهاي صادراتي خود را از دست دادند و هنوز نتوانستهاند آن را پس بگيرند. «كريستوفر بارت» معتقد است كه «كمكهاي وعدهشده دولت، احتمالا در مقايسه با خسارتهاي اقتصادي واردشده به كشاورزان، بسيار ناچيز است.»به گفته وي، «عمده اين مشكلات نتيجه تصميمات خود دولت بوده و در عمل حمايت چنداني صورت نگرفته است. البته پرداختهايي وعده داده شده، اما در مقايسه با زيانهاي احتمالي بخش كشاورزي، رقمي بسيار اندك هستند.»البته قيمت كودهاي شيميايي در امريكا فعلا تا حدي كاهش يافته و به سطح پيش از جنگ ايران بازگشته است. جوزف گلاوبر، اقتصاددان ارشد پيشين وزارت كشاورزي امريكا كه هماكنون در موسسه بينالمللي تحقيقات سياستگذار غذا فعاليت ميكند، گفته است «اينكه بخش عمده خريدها پيش از وقوع بحران انجام شده بود (كشاورزان كود مورد نياز فصل كشت امسال را از پاييز گذشته يا اوايل امسال خريداري كرده بودند) تا حد زيادي به نفع ما تمام شد؛ هرچند حاشيه سود كشاورزان همچنان بسيار پايين است.»
به گفته اِلن والد، عضو ارشد مركز انرژي جهاني در انديشكده شوراي آتلانتيك «اما كشاورزاني كه كود مورد نياز خود را پيشخريد نكرده بودند، با قيمتهاي بالاتر روبرو شدند. برخي از آنها ناچار شدهاند براي خريد كود وام بگيرند يا الگوي كشت خود را به محصولاتي تغيير بدهند كه به كود كمتري نياز دارند. اكنون كه كشاورزان خود را براي دور بعدي خريد كود در پاييز آماده ميكنند، آينده همچنان مبهم است.»
وسلي ديويس در اين باره گفت: اينكه قيمتها در آينده چه مسيري را طي خواهند كرد، يك پرسش كاملا بيجواب است. درباره روند جنگ، زمان بازگشت تاسيسات توليدي به مدار فعاليت و رفتار صادركنندگان در دو تا چهار فصل آينده، ابهامات بسيار زيادي وجود دارد.
