نیروی انسانی زیربنای بنگاهها
صیانت از سرمایههای انسانی در شرایط ویژه اقتصادی مانند آنچه امروز، کشور ما تجربه میکند، بسیار مهم و با اهمیت است. نمیتوانیم این مساله را انکار کنیم که اشتغال به نوعی تضمینکننده امنیت ملی و سپری در برابر تحریمهای بینالمللی است.
صیانت از سرمایههای انسانی در شرایط ویژه اقتصادی مانند آنچه امروز، کشور ما تجربه میکند، بسیار مهم و با اهمیت است. نمیتوانیم این مساله را انکار کنیم که اشتغال به نوعی تضمینکننده امنیت ملی و سپری در برابر تحریمهای بینالمللی است. در حال حاضر اقتصاد ایران با چالشهای متعددی ازجمله جنگ، تحریم، محدودیتهای مالی، رشد پایین اقتصادی و تورم بالا، کاهش قدرت خرید و بیثباتی و نااطمینانی در فضای کسبوکار مواجه است. این مسائل واقعیتهایی هستند که هیچکس منکر آنها نیست و همه شاهد آن هستیم. اما در چنین شرایطی، حفظ اشتغال باید در اولویت قرار گیرد و باید به هر قیمتی که میشود، اشتغال را حفظ کرد. بنگاههای اقتصادی در طول فعالیت خود همواره با فراز و فرودهایی مواجهند و گاهی سودآور و گاهی زیانده هستند اما در این مسیر، نیروی انسانی متخصص و متعهد، مهمترین عامل تداوم فعالیت و عبور از بحرانهاست. سازمانی که نیروی انسانی کارآمد نداشته باشد، حتی با وجود منابع مالی نیز نمیتواند موفق عمل کند. در نتیجه، به مدیران کسبوکارها پیشنهاد میشود تعدیل نیروی انسانی را در اولویت قرار ندهند و این مساله را به عنوان آخرین اقدام درنظر بگیرند. نباید این موضوع را از یاد برد که نیروی انسانی متخصص، سرمایه واقعی هر سازمانی است. بنگاهها میتوانند با استفاده از روشهای جایگزین، مانند بهینهسازی هزینهها یا افزایش بهرهوری، فشارهای مالی را مدیریت کنند، بدون آنکه سرمایه انسانی خود را از دست بدهند. اشتغال، عامل ثبات اجتماعی و نیرو محرکه رشد اقتصادی است و در صورت بیکار شدن افراد، علاوه بر آنکه سرمایه و عمر آنها از دست میرود، رشد و توسعه کشور و بنگاههای اقتصادی نیز با مشکل مواجه خواهد شد. بیکاری افراد تنها به معنای از دست رفتن شغل نیست، بلکه خانوادهها را نیز تحت تاثیر قرار میدهد و تبعات اجتماعی گستردهای به همراه دارد. حفظ یک شاغل میتواند باعث ثبات و حفظ خانوادهها و پیشگیری از مخاطرات اجتماعی احتمالی شود. با حفظ نیروی انسانی کارآمد که سرمایه ارزشمند هر کسبوکاری محسوب میشوند، زمینه رشد و توسعه اقتصادی کشور فراهم شود. به طور کلی، دو سناریو برای اقتصاد ایران در ماههای پیش رو قابل تصور است؛ اگر جنگ کوتاهمدت باشد، بازگشت نسبی ثبات و کاهش تدریجی ریسکهای اقتصادی میسر خواهد بود. اما در صورت طولانی شدن یا گسترش منطقهای درگیریها، تجارت و حملونقل، به ویژه در مسیرهای حیاتی مانند تنگه هرمز، همچنان در معرض اختلال خواهد بود. به این ترتیب، اقتصاد ایران، بیش از هر زمان دیگری تحتالشعاع تحولات ژئوپلیتیک بوده و در این شرایط، حفظ ثبات اقتصادی، تامین کالاهای اساسی و جلوگیری از توقف تولید در شمار اولویتهای نخست قرار خواهد گرفت.
