اقتصاد مقاومتی در بیانات مقام معظم رهبری
خب حالا تذکرات. دو نکته را من میخواهم تذکر دهم: یکی مساله اقتصاد است که خوشبختانه آقای دکتر روحانی خوب پرداختند به مساله اقتصاد، بنده هم تذکراتی عرض میکنم؛ یکی [هم] مساله برجام است. در مساله اقتصاد، ما مشکلاتی داریم؛ کشور الان در مسائل اقتصادی دچار مشکلات عمدهیی است که امیدواریم حالا با برنامههای دولت و کارهایی که بنا است انجام بدهند، انشاءالله این مشکلات برطرف شود. عمده این مشکلات هم عبارت است از رکود و مساله اشتغال، [یعنی] بیکاری؛ اینها مهمترینها است. ما باید به اینها برسیم، باید به اینها توجه کنیم؛ یعنی مساله رکود خیلی مهم است. اینها را بنده وقتی هم که نگاه میکنم- من در دولت قبل هم همین را گفتم- بیشتر از آنچه مربوط به تحریمها باشد مربوط به مدیریتها و سیاستهاست؛ هم در این دولت این را آدم میتواند ببیند، هم در دولت قبل، هم در دولت اسبق. ما اگر چنانچه برنامههایمان برنامههای خوب و درستی باشد، تحریمها نه اینکه اثر ندارد [ولی] اثرش بسیار کم خواهد بود؛ باید برنامهها را منظم کرد، مرتب کرد، دقت کرد.
یکی از کارهایی که به طور مشخص مهم است در زمینه مسائل اقتصادی که هم مساله رکود را میتواند تا حدود زیادی علاج کند و هم مساله اشتغال را پرداختن به صنایع کوچک و متوسط در بخش صنعت است. این صنعتی که شنیدم یعنی در روزنامه خواندم که وزیر محترم صنایع هم در مجلس گفته است که وضع صنعت فاجعهبار است-شبیه این تعبیر حالا تعبیر دقیق چه بوده من نمیدانم؛ شبیه اینکه مثلا فاجعه است- این فاجعه بیشتر متوجه صنایع کوچک و متوسط است. احیای صنایع کوچک و متوسط یکی از برنامههای اساسی دولت باید باشد؛ در اقتصاد مقاومتی این یکی از ارکان است. اینکه ظرفیتهای کارخانهها چند برابر کارکرد آنهاست یعنی خیلی زیر ظرفیت کار میکنند، این جزو مسائلی است که باید به آن توجه شود. یکی دیگر مساله اولویتهاست؛ در تصمیمگیریهایی که ما در زمینه مسائل اقتصادی میکنیم، اولویتها را باید در نظر بگیریم. گاهی یک کاری خیلی مهم است، خیلی لازم است اما [دارای] اولویت نیست؛ یعنی از آن کار لازمتری وجود دارد. این خیلی به نظر من مهم است. خب، بنده تجربه دولت را [دارم]؛ هم خودم در دولت بودهام، هم دولتهای متعدد را دیدهام. وزرای محترم عزیزمان هر کدام سعی میکنند
کلٌّ یجرّ النّار الی قرصه؛ یعنی این آتشی که گذاشتیم تا نانها را بپزند، هر قرص نانی مال یکی است؛ این آتش را هر کدام میکشند طرف نان خودشان که آن را بپزند؛ البته تکلیفشان است؛ وظیفهشان همین است که از بخش خودشان حمایت کنند؛ ما این را مذمت نمیکنیم.
وزیر کشاورزی یک جور، وزیر صنایع یک جور، وزیر راه یک جور، وزیر نیرو یک جور هر کدام سعی میکنند، امکانات کشور را و بودجههای کشور را و منابع را طرف خودشان بکشانند؛ خب، اینجا باید نگاه کرد، دید اولویت کدام است. حالا فرض کنیم که پولهای ما در بانکهای بیگانه آزاد شد -که البته آزاد نشده، معلوم هم نیست کی آزاد خواهد شد حالا [به آن مطلب] خواهم رسید- بناست صرف چه چیزی بکنیم؟ این خیلی مهم است. اولویتها را باید رعایت کرد. خب، حالا من یک مثال بزنم البته این مثال را به خود وزیر محترم هم به نظرم گفتم؛ فرض کنید ناوگان هوایی ما نوسازی شود؛ خب، خیلی کار مهم و لازمی است اما اولویت است؟ آیا این اولویت کشور است؟ فرض کنیم مثلا 300هواپیما بخریم؛ این معلوم نیست اولویت باشد. این باید بررسی شود؛ من نظر کارشناسی نمیدهم، من تذکر میدهم برای اینکه کار کارشناسی شود؛ من تذکر میدهم که اولویتها باید رعایت شود. این یکی از مسائل بسیار مهم است. یک مساله بسیار مهم، پرداختن به شرکتهای دانشبنیان است؛ این ما را پیش خواهد برد. شرکتهای دانشبنیان، هم علمند، هم اقتصاداند. پرداختن به شرکتهای دانشبنیان یکی از اساسیترین کارهاست؛ این
جزو اولویتهاست و باید به این پرداخت. البته بعضی از شرکتهای دانشبنیان میآیند، شکایت میکنند و گزارش میدهند به ما. مسوولان توجه کنند به این نکته.
یکی از کارهای مهمّی که لازم است، جلوگیری از قراردادهای غیر لازم است. به من گزارش دادهاند که ما بعد از قضیه هستهیی حدود 2.5میلیارد دلار قرارداد تثبیت شده امضا شده داریم؛ حالا مذاکرات، تفاهم و مانند اینها بیشتر از اینهاست اما آنچه امضا شده طبق گزارشی که به من دادهاند حدود 2.5میلیارد[دلار] است؛ من نگاه کردم، فرض کنید که راجع به انرژی خورشیدی است. اینها اولویت است؟
اگر چنانچه واقعا منابعی وجود دارد-منابع خارجی وجود دارد یا فاینانس هست- باید ما ببینیم کجا اولویت دارد، اینها را آنجا مصرف کنیم؛ [اگر] کسی میخواهد بیاید سرمایهگذاری کند، بگوییم ما در این قسمت احتیاج داریم که سرمایهگذاری شود. این جور نباشد که هر چه او خواست[بشود]. این هم یک مساله است.
گفته میشود اقتصاد مقاومتی که شما دائم تکرار میکنید، احتیاج دارد به منابع و ما منابع نداریم. بنده به نظرم میرسد که برای شروع حرکت اقتصاد مقاومتی میتوان تامین منابع کرد. خوشبختانه حالا کارهای خوبی را شروع کردهاند. گفته شده که مبالغ سپردههای ارزی و ریالی مردم در بانکهای کشور یک رقم سرسامآوری است؛ چون من اصل گزارش را ندیدهام و نقل کردهاند برای من، من رقم را نمیگویم که اشتباه در آن پیش نیاید اما رقم خیلی سرسامآور بالایی است؛ خب، این منابع را باید ما هدایت کنیم. یکی از کارهای مربوط به دستگاههای اقتصادی دولت، هدایت منابع است به آن سمتی که مایل هستند به آن سمتی که به مصلحت کشور میدانند؛ با انواع مشوقها و مانند اینها. این خیلی چیز مهمّی است. البتّه مجلس هم باید کمک کند. بنابراین کارهای اساسی اقتصاد مقاومتی اینها است که باید انجام بگیرد؛ بایدهایی دارد، نبایدهایی دارد؛ بایدهایش را باید توجه داشت، نبایدهایش را هم باید توجه داشت؛ مجموع اینها میشود اقتصاد مقاومتی که خب انشاءالله امیدواریم که پیش برود.
25/3/1395
