خط لوله 25 ميليارد دلاري نقشه كانادا براي كاهش وابستگي به امريكا
كانادا با طرح خط لوله 25 ميليارد دلاري به دنبال تنوعبخشي به صادرات نفت و كاهش وابستگي به امريكاست.به گزارش تسنيم، رويترز در گزارشي عنوان كرده كه كانادا در واكنش به تنشهاي تجاري با امريكا و افزايش ريسكهاي ژئوپليتيك در بازار انرژي، به دنبال توسعه زيرساختهاي انتقال نفت و گسترش صادرات به بازارهاي آسيايي است؛ راهبردي كه از الگوي عربستانسعودي براي ايجاد مسيرهاي جايگزين صادرات نفت الهام ميگيرد.
كانادا با طرح خط لوله 25 ميليارد دلاري به دنبال تنوعبخشي به صادرات نفت و كاهش وابستگي به امريكاست.به گزارش تسنيم، رويترز در گزارشي عنوان كرده كه كانادا در واكنش به تنشهاي تجاري با امريكا و افزايش ريسكهاي ژئوپليتيك در بازار انرژي، به دنبال توسعه زيرساختهاي انتقال نفت و گسترش صادرات به بازارهاي آسيايي است؛ راهبردي كه از الگوي عربستانسعودي براي ايجاد مسيرهاي جايگزين صادرات نفت الهام ميگيرد. طرح احداث خط لوله جديدي از استان آلبرتا به سواحل غربي كانادا با ظرفيت انتقال روزانه يك ميليون بشكه نفت، يكي از محورهاي اصلي اين راهبرد است. اجراي اين پروژه ميتواند ظرفيت صادرات نفت كانادا از مسير اقيانوس آرام را افزايش دهد و امكان دسترسي مستقيمتر به بازارهاي آسيايي را فراهم كند.هزينه اجراي اين طرح بين 35.2 تا 43.7 ميليارد دلار كانادا برآورد شده است كه معادل حدود 25 ميليارد دلار امريكا در برآورد گزارش است. دولت كانادا انتظار دارد ساخت اين خط لوله از سپتامبر 2027 آغاز شود و بخش عمده هزينههاي پروژه نيز از محل منابع عمومي تامين شود.كانادا با وجود قرار گرفتن در ميان بزرگترين توليدكنندگان نفت جهان، وابستگي قابلتوجهي به بازار امريكا دارد. برآوردهاي مطرحشده در گزارش نشان ميدهد حدود 90درصد صادرات نفت اين كشور راهي بازار امريكا ميشود؛ موضوعي كه در شرايط تشديد اختلافات تجاري و اعمال تعرفهها، به يكي از ريسكهاي راهبردي بخش انرژي كانادا تبديل شده است.بر اساس اين گزارش، توليد نفت كانادا در سال 2025 از 6 ميليون بشكه در روز فراتر رفت. با اين حال، تمركز بخش عمده صادرات در يك بازار، قدرت مانور اين كشور را در برابر تغييرات سياست تجاري امريكا محدود ميكند.دولت كانادا در پي آن است كه با توسعه مسيرهاي صادراتي جديد، ضمن حفظ بازار امريكا، مشتريان بيشتري بهويژه در آسيا جذب كند. اين راهبرد ميتواند وابستگي به يك مقصد صادراتي را كاهش دهد و در مذاكرات تجاري نيز موقعيت توليدكنندگان كانادايي را تقويت كند.تجربه عربستانسعودي يكي از مباني اصلي اين رويكرد است. اين كشور پس از جنگ ايران و عراق، خط لوله شرق به غرب را توسعه داد تا امكان انتقال نفت از ميادين شرقي به بندر ينبع در ساحل درياي سرخ فراهم شود.اين مسير به عربستان اجازه ميدهد بخشي از نفت خود را بدون عبور از تنگه هرمز صادر كند؛ مزيتي كه در زمان اختلال در كشتيراني منطقه اهميت بيشتري پيدا ميكند.تفاوت اصلي وضعيت كانادا با عربستان در نوع آسيبپذيري صادرات است. در حالي كه عربستان به دنبال كاهش ريسك ناشي از اختلال در يك مسير راهبردي دريايي است، كانادا ميخواهد وابستگي صادرات خود به يك مشتري بزرگ را كاهش دهد. با اين حال، منطق اقتصادي هر دو راهبرد مشابه است: ايجاد گزينههاي جايگزين براي جلوگيري از اختلال در درآمدهاي انرژي.توسعه زيرساختهاي انتقال نفت و گاز در ساحل اقيانوس آرام، بخشي از تلاش كانادا براي افزايش حضور در بازارهاي آسيايي است.خط لوله Trans Mountain كه در سال 2024 افتتاح شد، ظرفيت انتقال نفت به سواحل غربي را افزايش داده است. همچنين تأسيسات صادرات گاز طبيعي مايعشده كانادا در ساحل اقيانوس آرام در سال 2025 فعاليت خود را آغاز كرد.كانادا اميدوار است با توسعه اين زيرساختها، صادرات انرژي به كشورهايي مانند چين و ژاپن را افزايش دهد و از تقاضاي بازارهاي آسيايي براي منابع انرژي بهره ببرد.