چاي ايراني را ۲ دلاري مي‌فروشيم، ۶ دلاري وارد مي‌كنيم!
يك توليدكننده و كارشناس صنعت چاي با انتقاد از اختلاف قيمت چاي صادراتي ايران و چاي وارداتي، خواستار بازنگري در سياست‌هاي صادرات و واردات اين محصول شد و گفت: در شرايطي كه هر كيلوگرم چاي ايراني با قيمت يك‌ونيم تا دو دلار به بازارهاي خارجي صادر مي‌شود، چاي وارداتي با نرخ پنج تا ۶ دلار به كشور مي‌رسد؛ موضوعي كه ضرورت حركت به سمت صادرات محصولات با ارزش افزوده بالاتر را نشان مي‌دهد.
يك توليدكننده و كارشناس صنعت چاي با انتقاد از اختلاف قيمت چاي صادراتي ايران و چاي وارداتي، خواستار بازنگري در سياست‌هاي صادرات و واردات اين محصول شد و گفت: در شرايطي كه هر كيلوگرم چاي ايراني با قيمت يك‌ونيم تا دو دلار به بازارهاي خارجي صادر مي‌شود، چاي وارداتي با نرخ پنج تا ۶ دلار به كشور مي‌رسد؛ موضوعي كه ضرورت حركت به سمت صادرات محصولات با ارزش افزوده بالاتر را نشان مي‌دهد. ابوذر رضاييان، توليدكننده و كارشناس ارشد چاي ايراني، با اشاره به وضعيت توليد و تجارت اين محصول اظهار كرد: توليد داخلي چاي پاسخ‌گوي نياز مصرف كشور نيست و در چنين شرايطي، صادرات چاي با قيمت‌هاي فعلي از نظر اقتصادي قابل تأمل است. به گفته وي، هدف‌گذاري در صنعت چاي نبايد صرفا افزايش حجم صادرات باشد، بلكه بايد بر ارتقاي كيفيت، توسعه برندسازي و فروش محصول در بازارهاي باارزش‌تر متمركز شود. وي با بيان اينكه مصرف سالانه چاي كشور حدود ۶۳ هزار تن برآورد مي‌شود، افزود: مصرف سرانه چاي از حدود يك كيلو و ۳۰۰ گرم در سال به حدود ۷۰۰ گرم كاهش يافته است. با اين حال، با در نظر گرفتن جمعيت حدود ۹۰ ميليون نفري، نياز سالانه كشور به چاي حدود ۶۳ هزار تن است؛ در حالي كه توليد داخلي حدود ۳۰ هزار تن برآورد مي‌شود و كسري بازار بايد از طريق واردات تأمين شود. اين كارشناس صنعت چاي تأكيد كرد: واردات بايد متناسب با نياز واقعي بازار و به‌گونه‌اي مديريت شود كه ضمن تأمين نياز مصرف‌كنندگان، به توليد داخلي آسيب نرساند. از نظر او، برنامه‌ريزي براي واردات عمدتا در نيمه دوم سال و پس از پايان فصل توليد مي‌تواند به مديريت بهتر بازار كمك كند؛ البته محدوديت بيش از حد واردات نيز ممكن است به كمبود عرضه و افزايش قيمت براي مصرف‌كنندگان منجر شود. رضاييان با اشاره به افزايش هزينه‌هاي توليد گفت: هزينه تمام‌شده توليد هر كيلوگرم چاي خشك حدود ۲۸۰ تا ۳۲۰ هزار تومان است. افزايش هزينه‌هاي بسته‌بندي، دستمزد نيروي انساني و حامل‌هاي انرژي، در كنار مشكلات مربوط به نگهداري باغ‌ها، فشار اقتصادي بر توليدكنندگان را افزايش داده است. همچنين براي توليد هر كيلوگرم چاي خشك، در شرايط فعلي حدود پنج كيلوگرم برگ سبز مصرف مي‌شود. وي از صادرات حدود چهار هزار تن چاي توليد داخل در سال جاري خبر داد و گفت: بخش عمده صادرات چاي ايران به كشورهاي مستقل مشترك‌المنافع و كشورهاي حاشيه درياي خزر انجام مي‌شود. اين در حالي است كه چاي ايراني به دليل ويژگي‌هايي مانند خلوص و استفاده‌نشدن از رنگ و افزودني‌هاي غيرطبيعي، ظرفيت عرضه در بازارهاي باارزش‌تر را دارد. به گفته رضاييان، دستيابي به قيمت صادراتي ۱۰ تا ۱۲ دلار براي هر كيلوگرم چاي ايراني، در صورت فراهم شدن الزامات بازار، مي‌تواند توجيه اقتصادي صادرات را افزايش بدهد. اين توليدكننده، ضعف برندسازي و خرده‌مالكي را از مهم‌ترين موانع توسعه صنعت چاي دانست و تأكيد كرد: نبود يك برند ملي قدرتمند و پراكندگي باغ‌هاي چاي، امكان افزايش بهره‌وري و بازاريابي موثر را محدود كرده است. او ساماندهي واحدهاي توليدي، پيوند ميان باغ و كارخانه، حمايت بانكي و سرمايه‌گذاري در بازاريابي را از راهكارهاي ارتقاي جايگاه چاي ايراني در بازارهاي داخلي و خارجي عنوان كرد.
