نيويورك در آينه اقتدار ايران
چرا سخنراني پزشكيان در سازمان ملل، نقطه عطفي در معادلات جهاني است؟ يافتن پاسخي براي اين پرسش در واقع تصويري از چرايي راهبردهاي ديپلماتيك و راهبردي ايران نمايان ميكند.
چرا سخنراني پزشكيان در سازمان ملل، نقطه عطفي در معادلات جهاني است؟ يافتن پاسخي براي اين پرسش در واقع تصويري از چرايي راهبردهاي ديپلماتيك و راهبردي ايران نمايان ميكند.
سخنراني رييسجمهور نشان داد كه چرا ايجاد نظم و ثبات در منطقه خاورميانه بدون مشاركت و همراهي ايران امكانپذير نخواهد بود. واقع آن است كه در تاريخ ديپلماسي جمهوري اسلامي ايران، نشستهاي مجمع عمومي سازمان ملل متحد همواره بستري براي بازنمايي مواضع كشور بوده است.
اما با توجه به تحولات شتابان جغرافيايي و ژئوپليتيك در خاورميانه و تغيير آرايش قدرت در جهان، حضور رييسجمهور مسعود پزشكيان در هشتاد و يكمين اجلاس مجمع عمومي و سخنراني مقتدرانه ايشان، فراتر از يك پروتكل ديپلماتيك معمول، به يك «نقطه عطف تاريخي» بدل شده است.
اگر بخواهيم ابعاد اين حضور را كالبدشكافي كنيم، بايد با تكيه بر لايههاي مختلف سياسي، اقتصادي و اخلاقي، اهميت اين لحظه را درك كنيم.
نخست) تلاقي حساسيتهاي سياسي و شكافهاي بينالمللي: نخستين لايه اهميت اين سخنراني كه بازخوردهاي قابل توجهي در رسانههاي بينالمللي و شبكههاي اجتماعي جهاني پيدا كرد، بازگشت به فضاي پرتنش ميان ايران و ايالات متحده است.
در دوراني كه سياستهاي تهاجمي و فشارزايي از سوي مديريتهاي پيشين امريكا (مانند دوران ترامپ) بر ايران اعمال شده، سخنراني در نيويورك، بستري براي پاسخگويي و همچنين بازتعريف جايگاه ايران در نظم نوين جهاني فراهم ميكند.
نكته حايز اهميت اين است كه تلاشهاي دشمنان براي پوشاندن اشتباهات و سياستهاي بيثبات خود، ناخود آگاه توجهات جهاني را به سمت جايگاه راهبردي ايران جلب كرده است.
ايران اكنون نه تنها يك بازيگر منطقهاي، بلكه عاملي تعيينكننده در «متعادلسازي جريانهاي بينالمللي» است؛ عاملي كه ميتواند سمت و سوي تحولات جهاني را تغيير دهد. اين هماهنگي در مواضع، تنها يك رويكرد فردي نيست، بلكه نشاندهنده يكپارچگي در سياست خارجي است.
همانطور كه در مواضع مقامات عاليرتبه و شوراي عالي امنيت ملي كشور مشاهده ميشود، آنچه از زبان رييسجمهور در مجمع عمومي شنيده ميشود، بازتابدهنده اراده و مواضع اصولي كل بدنه تصميمساز جمهوري اسلامي ايران است. اين انسجام، به سخنراني وزن سياسي و اعتبار بينالمللي ميبخشد.
دوم) اقتصاد، انرژي و سرنوشت بازار جهاني: بعد دوم كه شايد براي سياستگذاران غربي بسيار چالشبرانگيزتر باشد، پيوند ناگسستني ميان امنيت سياسي و امنيت انرژي است.
سخنراني دكتر پزشكيان رييسجمهور ايران در مجمع عمومي سازمان ملل، در حالي صورت گرفت كه خليجفارس و نقش ايران در مديريت جريانهاي انرژي، همچنان موتور محرك اقتصاد
جهاني است.
تحليلگران معتقدند هرگونه تغيير در روند تحولات سياسي ايران، مستقيما بر بازارهاي اصلي انرژي و اقتصاد خرد و كلان جهاني اثر خواهد گذاشت.
بنابراين كساني كه به دنبال پيشبيني آينده بازارها هستند، ناگزيرند سخنرانيهاي مقامات ايراني را به دقت تحليل كنند.
اين سخنراني تنها يك پيام سياسي نيست، بلكه پيامي است كه سرنوشت اقتصاد، انرژي و حتي ثبات بازارهاي مالي را در هم تنيده است. حتي انتخاباتهاي سياسي در كشورهاي بزرگ مانند امريكا، تحت تاثير همين معادلات انرژي و سياستهاي ايران در منطقه قرار دارد.
سوم): ايستادگي در برابر ائتلاف جنايت: در لايه سوم، ابعاد اخلاقي و انساني اين حضور برجسته ميشود. جهان امروز شاهد تقابل ميان دو رويكرد است:
«رويكرد سرسپردگي و تملق» كه بسياري از رهبران جهان با انتخاب آن، به دنبال حفظ منافع كوتاهمدت خود هستند و «رويكرد ايستادگي و شجاعت» كه ايران نماد آن است.
در حالي كه رژيم صهيونيستي و متحدانش در تلاش براي طراحي جنگ عليه ايران و اعمال فشارهاي بيرحمانه هستند، ايران جايگاه خود را به عنوان مدافع مظلومين در غرب آسيا تثبيت كرده است.
صحنههايي كه در سازمان ملل رخ ميدهد، مانند ترك كردن صندليها توسط نمايندگان كشورها در واكنش به سخنان جنايتكارانه نتانياهو، نشان از رسوايي عمومي دشمنان ايران دارد.
اين كنشها نشان ميدهد كه حتي در عاليترين سطوح ديپلماتيك، رفتارهاي تهاجمي اسراييل و امريكا ديگر قابل تحمل و پذيرش نيست.
چهارم) نماد نبرد با استكبار: در نهايت، حضور رييسجمهور ايران در نيويورك، نمادي از نبرد ميان قدرتِ مدافع عدالت و قدرتِ استكبار جهاني است. ايران امروز تنها يك كشور نيست، بلكه موضوع بحث نخبگان، هنرمندان و شخصيتهاي بزرگ جهان است. اين جايگاه، حاصل سالها ايستادگي در برابر فشارهاست. سخنراني در مجمع عمومي، فرصتي است تا ايران بار ديگر به جهان ثابت كند كه در سختترين نبردها، همچنان با مواضعي منطقي، اصولي و شجاعانه، در مسير دفاع از حقوق خود و ملتهاي تحت فشار گام برميدارد. سخنراني مقتدرانه رييسجمهور هم نشان داد كه ايران نه تنها در برابر قلدري و خشونت عقبنشيني نميكند، بلكه با همراهي و مشاركت مردم قدرتمندانه در برابر آن ميايستد.
