دروغپردازي با بنزين متانولي؛ متانول نيمدرصدي خودرو را نابود نميكند
هجمه به سوخت استاندارد در حالي شكل گرفته كه كاربرد متانول تا ۳ درصد جهاني است و غلظت نيمدرصدي در ايران هيچ آسيبي به موتور و پمپ بنزين نميزند.
هجمه به سوخت استاندارد در حالي شكل گرفته كه كاربرد متانول تا ۳ درصد جهاني است و غلظت نيمدرصدي در ايران هيچ آسيبي به موتور و پمپ بنزين نميزند.
به گزارش خبرنگار مهر، مساله كيفيت فرآوردههاي نفتي و تركيبات مورد استفاده در زنجيره توزيع سوخت، همواره يكي از محورهاي پرتوجه و حساس در فضاي رسانهاي و افكار عمومي كشور بوده است. طي روزهاي اخير، همزمان با انتشار اخباري پيرامون اجراي آزمايشي طرحهاي ارتقاي كيفي بنزين و استفاده از مقادير بسيار جزيي متانول در تركيب سوخت، موجي از ابهامات، شايعات و فضاسازيهاي غيرفني در بستر شبكههاي اجتماعي شكل گرفت. برخي ادعاها با رويكردي اغراقآميز مدعي شدهاند كه حضور متانول در بنزين موجب خرابي قطعي و سريع پيشرانه خودروها، پوسيدگي فوري مجاري سوخترساني و آسيب جدي به پمپبنزينها ميشود.
اين فضا در حالي ايجاد شده كه بررسيهاي علمي، الزامات بينالمللي و دادههاي پالايشي نشان ميدهند استفاده از الكلها و تركيبات اكسيژنه در سوختهاي هيدروكربني، روشي كاملا پذيرفتهشده و علمي در صنعت پالايش نفت جهان به شمار ميرود. براي شناخت دقيق اين موضوع، ضروري است كه مرز ميان الزامات مهندسي و ادعاهاي نامستند تفكيك شود. متانول به عنوان يك آرامسوز و افزايشدهنده طبيعي عدد اكتان، در صورتي كه در چارچوب استانداردهاي تعريفشده و تحت نظارت آزمايشگاهي با بنزين پايه تركيب شود، رفتاري كاملا سازگار با پيشرانههاي احتراق داخلي خواهد داشت. واكاوي مشخصات فني اين تركيب، ميزان مجاز اختلاط و تجارب كشورهاي پيشرفته در استفاده از اين سوخت، پاسخ روشني به پرسشها و نگرانيهاي مطرحشده در جامعه ارايه ميدهد.
بنزين متانولي به سوخت تركيبي اطلاق ميشود كه از اختلاط نسبت معيني از الكل متيليك با بنزين پايه به دست ميآيد تا بدون نياز به تركيبات آروماتيك سنگين، عدد اكتان سوخت افزايش يابد. متانول به عنوان سادهترين نوع الكل، داراي عدد اكتان تحقيقي در حدود ۱۰۸ تا ۱۱۴ است و وجود اتم اكسيژن در ساختار مولكولي آن به احتراق كاملتر، كاهش انتشار گازهاي سمي مونوكسيد كربن و مهار پديده ضربه يا ناك در موتور كمك شاياني ميكند.
بر اساس استانداردهاي بينالمللي مرجع و همچنين استاندارد ملي ايران، استفاده از متانول در بنزين تا سقف ۳ درصد حجمي بدون نياز به هيچگونه تغيير در قطعات، شيلنگها، انژكتورها يا سيستم مديريت موتور (ECU) كاملامجاز و ايمن است. در سطح جهاني نيز كشورهايي همچون چين از تركيبات پرغلظتتر مانند سوخت M15 (حاوي ۱۵ درصد متانول) در مقياس گسترده و در سطح ناوگان حملونقل عمومي استفاده ميكنند كه اين امر نشاندهنده رسميت و كارآمدي فني اين الگو در صنعت سوخت دنياست.
در كشور ما بر اساس اعلام مراجع رسمي نظير كميسيون انرژي مجلس و شركت ملي پالايش و پخش فرآوردههاي نفتي، ميزان متانول مورد استفاده در طرحهاي آزمايشي كمتر از نيم درصد (۰.۵ درصد) بوده كه شش برابر كمتر از آستانه مجاز استانداردهاي بينالمللي است. در چنين غلظت بسيار پاييني، خواص حلكنندگي و خورندگي الكل كاملا در حجم بنزين پايه مستهلك شده و هيچگونه واكنش منفي با كاسهنمدها، واشرها، پمپبنزين و قطعات فلزي رخ نميدهد؛ ضمن آنكه فرآورده نهايي پس از گذر از آزمونهاي سختگيرانه ۲۱گانه كيفي وارد چرخه شده است. بررسي جامع دادههاي مهندسي و شيمي سوخت نشان ميدهد كه فضاسازيهاي اخير پيرامون «آسيب فوري و فاجعهبار متانول به موتور خودروها» با واقعيتهاي تجربي و آزمونهاي پالايشگاهي همخواني ندارد. استفاده از تركيبات اكسيژنه در سوخت نهتنها يك تخلف فني به شمار نميرود، بلكه راهكاري شناختهشده در علم مهندسي نفت براي دستيابي به سوختي پاكتر با پايداري احتراق بالاتر است. آنچه در مباحث مكانيكي و خوردگي قطعات مطرح ميشود، صرفا مربوط به غلظتهاي بسيار بالا، استفاده نادرست در موتورهاي ناسازگار، عدم استفاده از مواد بازدارنده خوردگي يا نفوذ شديد رطوبت به مخازن است؛ عواملي كه هيچيك در غلظت ناچيز و ايمن نيمدرصدي مصداق ندارند.
مقايسه نسبتهاي اجرايي در كشور با استانداردهاي سختگيرانه بينالمللي كه سقف ۳ درصد را براي خودروهاي سواري بدون دستكاري مكانيكي مجاز دانستهاند، گوياي آن است كه سوخت توزيعشده در حاشيه اطمينان كامل قرار دارد و عملكرد پيشرانهها، سوزنهاي انژكتور و اورينگهاي پليمري را با مخاطره مواجه نميكند. علاوه بر اين، ارزيابي بيش از ۲۰ پارامتر كيفي از جمله چگالي، فشار بخار، محدوده تقطير و شاخصهاي ضدكوبش با نظارت مستمر سازمان ملي استاندارد، ضامن سلامت سوخت خروجي از مبادي پالايشي است.
بنابراين، پيوند زدن طرحهاي پژوهشي و بهينهسازي فرمولاسيون سوخت به شايعات تخريب خودرو، بيش از آنكه ريشه در واقعيتهاي فني داشته باشد، ناشي از كمبود اطلاعرساني دقيق و تحليلهاي غيرتخصصي است. بهرهگيري از ظرفيتهاي فني سوختهاي تركيبي در بستري كاملا كنترلشده و منطبق بر ضوابط جهاني، مسيري اثباتشده در مديريت انرژي و حفظ استانداردهاي زيستمحيطي به شمار ميآيد.
