چشمانداز عرضه نفت بر قيمتها سايه انداخت
بازار جهاني نفت و گاز در هفته منتهي به ۲۶ ژوئن ۲۰۲۶، تحتتأثير كاهش تنشهاي ژئوپليتيك در غرب آسيا، وارد مرحلهاي تازه از تعديل قيمتها شد. به گزارش ايلنا به نقل از اداره كل اوپك، مجامع و سازمانهاي بينالمللي، بهاي هر دو شاخص اصلي نفت در اين هفته بيش از ۶ تا ۷درصد كاهش يافت و به سطوح اواخر فوريه ۲۰۲۶، يعني پيش از آغاز درگيري نظامي امريكا و اسراييل عليه ايران، بازگشت.
بازار جهاني نفت و گاز در هفته منتهي به ۲۶ ژوئن ۲۰۲۶، تحتتأثير كاهش تنشهاي ژئوپليتيك در غرب آسيا، وارد مرحلهاي تازه از تعديل قيمتها شد. به گزارش ايلنا به نقل از اداره كل اوپك، مجامع و سازمانهاي بينالمللي، بهاي هر دو شاخص اصلي نفت در اين هفته بيش از ۶ تا ۷درصد كاهش يافت و به سطوح اواخر فوريه ۲۰۲۶، يعني پيش از آغاز درگيري نظامي امريكا و اسراييل عليه ايران، بازگشت. اين روند نشان ميدهد كه بازار، بخش عمده «پريميوم ريسك ژئوپليتيك» ناشي از جنگ را كه در اوج بحران قيمت نفت برنت را به نزديكي ۱۲۰ دلار در هر بشكه رسانده بود، بهطور كامل از قيمتها حذف كرده است. بررسي تحولات بازار نشان ميدهد مهمترين عامل افت قيمتها، پيشرفت مذاكرات ديپلماتيك ميان تهران و واشنگتن، صدور معافيتهاي موقت تحريمي از سوي وزارت خزانهداري امريكا و ازسرگيري سريع صادرات نفت و تردد نفتكشها از تنگه هرمز بوده است. اين تحولات، چشمانداز افزايش عرضه نفت غرب آسيا را تقويت كرد و موجب شد نگرانيهاي مربوط به كمبود عرضه، جاي خود را به انتظار براي ورود حجم بيشتري از نفت به بازار بدهد. بازار نفت همچنين براي نخستينبار از زمان آغاز جنگ وارد ساختار «كونتانگو» شد؛ وضعيتي كه در آن قيمت قراردادهاي تحويل در ماههاي آينده از قيمت تحويل فوري بالاتر قرار ميگيرد. ايجاد فاصله ۱۲ سنتي ميان قراردادهاي سپتامبر و اوت، نشانهاي از اشباع نسبي عرضه در بازار فيزيكي در كوتاهمدت ارزيابي ميشود. حتي وقوع حمله پهپادي به يك كشتي تجاري در اواخر هفته نيز نتوانست روند نزولي بازار را متوقف كند؛ زيرا فعالان بازار، تداوم جريان صادرات از منطقه را مهمتر از ريسكهاي امنيتي ارزيابي كردند. در سمت تقاضا نيز بازار نفت از هيچ عامل حمايتي برخوردار نبود. ادامه نشانههاي كندي رشد اقتصاد جهاني و احتياط مصرفكنندگان انرژي باعث شد افت قيمت نفت با مقاومت چنداني روبهرو نشود. يكي از نكات قابل توجه اين هفته، بيتفاوتي بازار نسبت به گزارش اداره اطلاعات انرژي آمريكا (EIA) بود. براساس اين گزارش، ذخاير راهبردي نفت خام امريكا (SPR) به حدود ۳۳۱ ميليون بشكه كاهش يافته كه پايينترين سطح از ژوئن ۱۹۸۳ به شمار ميرود. همچنين، ذخاير تجاري هاب كوشينگ نيز به كمتر از حداقل عملياتي، يعني حدود ۱۹ ميليون بشكه رسيد. در شرايط عادي، كاهش بيش از ۱۵ ميليون بشكهاي مجموع ذخاير نفت امريكا ميتوانست عامل رشد قيمتها باشد، اما افزايش عرضه نفت از كشورهاي حاشيه خليجفارس، اثر اين كاهش ذخاير را خنثي كرد و مانع از واكنش صعودي بازار شد. درحاليكه بازار نفت خام تحت فشار عرضه قرار داشت، بازار فرآوردههاي نفتي بهويژه ديزل همچنان از محدوديت ذخاير و عرضه جهاني حمايت كرد و حاشيه سود پالايشگاهها در سطح مطلوب باقي ماند؛ موضوعي كه نشان ميدهد وضعيت بازار فرآوردهها همچنان با بازار نفت خام تفاوت دارد. بازار جهاني الانجي نيز در هفته منتهي به ۲۶ ژوئن با كاهش نسبي قيمتها در اغلب بازارهاي شاخص همراه بود. مهمترين دلايل اين روند، كاهش نگرانيها درباره اختلال صادرات از غرب آسيا، تداوم عبور كشتيها از تنگه هرمز و آغاز دوباره صادرات محدود بيان ميشود. در بازارهاي اروپا و شمال شرق آسيا، كاهش ريسك عرضه و احتياط خريداران موجب افت قيمتها شد؛ هرچند پايينبودن سطح ذخاير گاز اروپا همچنان به عنوان عاملي حمايتي عمل ميكند. درمقابل، قيمت گاز هنريهاب امريكا تحتتأثير رشد مصرف داخلي و ادامه صادرات بالاي الانجي افزايش يافت و فاصله قيمتي ميان بازار امريكا با اروپا و آسيا همچنان مزيت رقابتي صادرات الانجي امريكا را حفظ كرده است. براساس ارزيابي دبيركل مجمع كشورهاي صادركننده گاز، با بازگشايي تنگه هرمز پس از آتشبس ميان ايران و امريكا، انتظار ميرود بازار جهاني گاز در سه ماه سوم سال به ثبات برسد و جريان عرضه و قيمتها در سه ماه چهارم به سطوح نزديك به پيش از درگيري بازگردد؛ هرچند احتمال ميرود قيمت الانجي در بازار آسيا در كوتاهمدت همچنان در سطوح نسبتاً بالا باقي بماند. همچنين، انتظار ميرود تقاضاي چين براي الانجي به دليل ادامه سياست جايگزيني زغالسنگ با گاز و تنوعبخشي به منابع انرژي همچنان روندي افزايشي داشته باشد.
