پشت پرده بازار وام با سیمکارت؛ قیمت شمارههای رند چگونه تعیین میشود؟
در شرایط فشار نقدینگی و سختتر شدن دسترسی به تسهیلات بانکی، بازار وامهای غیررسمی به سمت وثیقههای تازه رفته است؛ جایی که حتی سیمکارتهای ارزشمند نیز در ازای وام کوتاهمدت به رهن گرفته میشوند، اما با هزینههای پنهان و سنگین برای وامگیرنده.
با تشدید کمبود نقدینگی و افزایش نیاز خانوارها به پول فوری، بازار وامهای غیررسمی در ایران شکلهای جدیدی به خود گرفته است.
در بخشی از گزارش مطهره خردمندان در اقتصادنیوز آمده است.
اگر پیشتر داراییهایی مانند ملک و خودرو اصلیترین وثیقه دریافت وام بودند، اکنون برخی واسطهها سیمکارتهای تلفن همراه را نیز وارد این چرخه کردهاند؛ داراییای که هم ارزش مالی دارد و هم به زیرساختهای هویتی و دیجیتال افراد متصل است.
سیمکارت؛ وثیقهای تازه در بازار وام
در این مدل، ارزش سیمکارت بر اساس رند بودن شماره، قدمت و تقاضای بازار تعیین میشود و در برخی موارد تا ۹۵ درصد ارزش آن بهعنوان وام پرداخت میشود. با این حال، نکته مهم اینجاست که مالکیت سیمکارت تا پایان تسویه اقساط به نام وامدهنده منتقل میشود و وامگیرنده در عمل کنترل رسمی خط خود را از دست میدهد.
در ظاهر، این وامها با نرخ سود مشخص و دسترسی سریع ارائه میشوند، اما محاسبات نمونهها نشان میدهد هزینه واقعی بازپرداخت بهمراتب بالاتر از ادعاهای اولیه است. در برخی موارد، مجموع بازپرداخت در یک دوره یکساله میتواند بهطور قابل توجهی از مبلغ دریافتی فراتر رود.
چرا بازار وام غیررسمی رشد کرده است؟
فعالان این حوزه دلیل اصلی رونق این بازار را افزایش فشار معیشتی، کاهش درآمد واقعی و دشواری دسترسی به تسهیلات بانکی میدانند. در چنین شرایطی، بسیاری از متقاضیان برای تأمین فوری نقدینگی، حتی پذیرش شرایط پرهزینه و پرریسک را به دریافت دیرهنگام وامهای رسمی ترجیح میدهند.
داراییهای دیجیتال در نقش وثیقه
گسترش استفاده از سیمکارت بهعنوان وثیقه نشان میدهد که حتی داراییهای مرتبط با هویت دیجیتال نیز وارد چرخه تأمین مالی غیررسمی شدهاند؛ روندی که میتواند ریسکهای حقوقی و امنیتی جدیدی برای کاربران ایجاد کند.
منبع: اقتصاد نیوز
