گزارش «تعادل» از هشدار درباره امنيت جهاني تا احياي ديپلماسي نفتي با هند و آفريقاي جنوبي

ديپلماسي انرژي ايران در بريكس زير سايه تهديدات امنيتي

۱۴۰۵/۰۴/۰۶ - ۰۱:۰۹:۳۸
کد خبر: ۳۹۲۷۴۱

حضور وزير نفت ايران در يازدهمين نشست وزيران نفت و انرژي كشورهاي عضو بريكس در هند، فقط يك سفر تشريفاتي يا يك حضور معمول در يك گردهمايي بين‌المللي نبود؛ اين سفر را بايد بخشي از بازتعريف جايگاه ايران در معادلات نوين انرژي جهان دانست.

حضور وزير نفت ايران در يازدهمين نشست وزيران نفت و انرژي كشورهاي عضو بريكس در هند، فقط يك سفر تشريفاتي يا يك حضور معمول در يك گردهمايي بين‌المللي نبود؛ اين سفر را بايد بخشي از بازتعريف جايگاه ايران در معادلات نوين انرژي جهان دانست. در شرايطي كه منطقه غرب آسيا هنوز زير سايه تنش‌هاي امنيتي قرار دارد و بازار جهاني انرژي نيز نسبت به هر اختلال در مسيرهاي توليد و انتقال نفت و گاز حساس‌تر از هميشه شده، تهران تلاش كرده است از بستر بريكس براي انتقال يك پيام روشن استفاده كند: حمله به زيرساخت‌هاي انرژي ايران صرفاً يك اقدام نظامي محدود عليه يك كشور نيست، بلكه تهديدي مستقيم عليه امنيت انرژي جهان است.

در سخنراني‌ها و ديدارهاي انجام‌شده در حاشيه اين نشست، چند محور اصلي برجسته بود؛ نخست، تأكيد بر پيامدهاي جهاني حمله به تأسيسات نفت، گاز، پالايش و پتروشيمي ايران؛ دوم، اعلام آمادگي براي مشاركت فعال در شكل‌دهي به نظمي عادلانه‌تر و امن‌تر در حوزه انرژي؛ و سوم، تلاش براي تقويت همكاري‌هاي دوجانبه و چندجانبه به‌ويژه با هند و آفريقاي جنوبي. مجموعه اين محورها نشان مي‌دهد كه دستگاه انرژي ايران در حال پيگيري هم‌زمان دو هدف است: دفاع از جايگاه راهبردي كشور در امنيت انرژي جهان و توسعه ديپلماسي انرژي در قالب ترتيبات جديد بين‌المللي.

مهم‌ترين بخش اين سفر را مي‌توان در همان گزاره كليدي خلاصه كرد كه حمله به زيرساخت‌هاي انرژي ايران، «جنگي كور عليه امنيت انرژي جهان» توصيف شد. اين تعبير، صرفاً يك جمله سياسي يا تبليغاتي نيست؛ بلكه بر يك واقعيت اقتصادي و ژئوپليتيكي استوار است. ايران يكي از بازيگران مهم حوزه انرژي در منطقه‌اي است كه بخش بزرگي از نفت و گاز جهان را در خود جاي داده و هرگونه اختلال در ظرفيت‌هاي توليدي، پالايشي و صادراتي آن، مي‌تواند آثار فراتر از مرزهاي ملي بر جا بگذارد. در واقع، وقتي تأسيسات نفتي و گازي يك كشور مهم منطقه هدف قرار مي‌گيرد، اين فقط يك زيرساخت ملي نيست كه آسيب مي‌بيند؛ زنجيره تأمين جهاني انرژي نيز در معرض تنش و نااطميناني قرار مي‌گيرد.

اهميت اين موضوع زماني بيشتر مي‌شود كه بازار انرژي جهان همچنان از شوك‌هاي سياسي و امنيتي تأثير مي‌پذيرد. قيمت نفت و گاز تنها بر اساس اعداد توليد و مصرف تعيين نمي‌شود، بلكه انتظارات و ريسك‌هاي امنيتي نيز نقش مهمي در آن دارند. از همين رو، هشدار ايران درباره تبعات حمله به زيرساخت‌هاي انرژي را بايد هشداري به كل بازار جهاني دانست؛ بازاري كه در صورت تعميق ناامني در غرب آسيا، با افزايش هزينه‌هاي حمل‌ونقل، بيمه، تجارت و تأمين مواجه خواهد شد.  اما سفر وزير نفت به هند، صرفاً به طرح اين هشدار محدود نماند. بخش مهم ديگري از اين حضور، به نمايش رويكرد فعال ايران در همكاري‌هاي نوظهور انرژي مربوط مي‌شد. شركت در آيين گشايش مركز تعالي ديجيتال بريكس براي شبكه‌هاي هوشمند و ذخيره‌سازي انرژي، نشانه‌اي از همين رويكرد است. اهميت اين مركز از آن جهت است كه همكاري‌هاي آينده در بازار انرژي ديگر فقط بر پايه استخراج و صادرات سنتي تعريف نمي‌شود، بلكه فناوري، ديجيتال‌سازي، مديريت هوشمند شبكه‌ها و ذخيره‌سازي انرژي به بخش مهمي از رقابت و همكاري ميان كشورها تبديل شده است.

براي ايران، حضور در چنين سازوكاري مي‌تواند دو معنا داشته باشد؛ از يك سو، مشاركت در روندهاي جديد انرژي و فاصله نگرفتن از تحولات فناورانه، و از سوي ديگر، استفاده از ظرفيت بريكس براي كاهش محدوديت‌هاي ناشي از ساختارهاي سنتي قدرت در بازار انرژي. به بيان ديگر، تهران در تلاش است نشان دهد كه فقط يك دارنده منابع عظيم نفت و گاز نيست، بلكه مي‌تواند در عرصه همكاري‌هاي فناورانه و نهادي نوين نيز نقش‌آفرين باشد.

در كنار اين مسائل، ديدارهاي دوجانبه با مقام‌هاي هندي از ديگر محورهاي مهم سفر بود. گفت‌وگو با وزير نفت و گاز طبيعي هند و همچنين وزير نيرو، مسكن و امور شهري اين كشور، از عزم دو طرف براي زنده نگه داشتن مسير همكاري‌هاي انرژي حكايت دارد. اين در حالي است كه روابط نفتي تهران و دهلي‌نو در سال‌هاي اخير، به‌ويژه پس از توقف واردات نفت ايران از سوي پالايشگران هندي در سال ۲۰۱۹، با افت محسوسي مواجه شده بود. با اين حال، سابقه طولاني همكاري دو كشور در حوزه انرژي و نيازهاي متقابل، همچنان ظرفيت احياي اين رابطه را حفظ كرده است. هند به عنوان يكي از بزرگ‌ترين مصرف‌كنندگان انرژي در جهان، همواره به دنبال تنوع‌بخشي به منابع تأمين خود بوده است. ايران نيز با برخورداري از ذخاير عظيم نفت و گاز و نيز موقعيت راهبردي در منطقه، مي‌تواند شريك مهمي براي دهلي‌نو باشد. از اين منظر، ديدارهاي اخير را بايد بيش از آنكه صرفاً نمادين دانست، بخشي از تلاش براي باز نگه داشتن درهاي همكاري در شرايطي پيچيده ارزيابي كرد. به‌ويژه آنكه ظرفيت‌هايي مانند بندر چابهار و پيوند آن با مسيرهاي تجاري و انرژي، همچنان مي‌تواند در آينده روابط دو كشور نقش‌آفرين باشد.

در همين چارچوب، گفت‌وگو با وزير برق و انرژي آفريقاي جنوبي نيز نشان داد كه تهران در بريكس تنها به يك مسير محدود نگاه نمي‌كند. توسعه همكاري با اعضاي مختلف اين گروه، بخشي از راهبردي گسترده‌تر براي متنوع‌سازي شركاي انرژي و اقتصادي است. بريكس اكنون ديگر صرفاً يك عنوان سياسي نيست، بلكه به تدريج به بستري براي هماهنگي اقتصادي، مالي و حتي فناورانه ميان اقتصادهاي نوظهور تبديل مي‌شود. حضور فعال ايران در اين مجموعه، اگر با برنامه‌ريزي دقيق و پيگيري عملي همراه شود، مي‌تواند بخشي از ظرفيت‌هاي ديپلماسي انرژي كشور را احيا كند.  از سوي ديگر، تأكيد بر مشاركت فعال ايران براي دستيابي به «انرژي امن و مقرون‌به‌صرفه» در چارچوب بريكس، حامل يك پيام راهبردي نيز هست. ايران مي‌كوشد خود را نه صرفاً به عنوان كشوري درگير با فشارها و محدوديت‌ها، بلكه به عنوان بخشي از راه‌حل براي امنيت انرژي جهان معرفي كند. اين تصويرسازي، اگر با تحرك ديپلماتيك مستمر، جذب همكاري‌هاي مشترك و تعريف پروژه‌هاي عملي همراه شود، مي‌تواند جايگاه ايران را در معادلات جديد انرژي تقويت كند.

در مجموع، سفر اخير وزير نفت به هند و حضور در نشست بريكس را بايد در سه سطح تحليل كرد: در سطح نخست، اين سفر فرصتي براي هشدار دادن درباره تبعات جهاني حمله به زيرساخت‌هاي انرژي ايران بود؛ در سطح دوم، زمينه‌اي براي تقويت ديپلماسي دوجانبه با كشورهايي مانند هند و آفريقاي جنوبي فراهم كرد؛ و در سطح سوم، نشانه‌اي از تلاش ايران براي نقش‌آفريني در نظم جديد انرژي با تكيه بر بريكس و همكاري‌هاي فناورانه بود.

اگر اين مسير با استمرار همراه شود، بريكس مي‌تواند براي ايران از يك تريبون سياسي فراتر برود و به سكويي براي بازتعريف حضور در بازار انرژي جهان تبديل شود. در جهاني كه امنيت انرژي بيش از هر زمان ديگري به سياست، فناوري و ائتلاف‌هاي نوين گره خورده است، كشوري موفق‌تر خواهد بود كه همزمان از زيرساخت‌هاي خود محافظت كند، از ظرفيت‌هاي ديپلماتيك بهره ببرد و در معماري جديد همكاري‌هاي انرژي نيز جايگاه خود را تثبيت كند. سفر اخير، نشانه‌اي از تلاش براي حركت در همين مسير بود؛ مسيري كه اگر درست پيگيري شود، مي‌تواند از دل تهديد، فرصت بسازد.

بیمه ملت