حمايتهاي جنگي
سياستهاي دوران جنگ مشخص است كه در همه كشورها اعمال ميشود؛ اول نقش فعال دولت، كنترلهاي شديد و تخصيص منابع به نفع گروههاي كم درآمد.
سياستهاي دوران جنگ مشخص است كه در همه كشورها اعمال ميشود؛ اول نقش فعال دولت، كنترلهاي شديد و تخصيص منابع به نفع گروههاي كم درآمد. بهترين و بهينهترين شيوه تخصيص منابع در شرايط جنگي براي حمايت از اقشار ضعيف اهميت زيادي دارد. يكسري سياستها روتين در شرايط مشابه ايران است كه حتي كشورهاي سرمايهداري هم آن را پياده ميكنند. اينكه دولت بايد فعال تام و تمام باشد كه اين نگاه در مقابل ديدگاههاي طرفدار اقتصاد آزاد قرار ميگيرد. بايد زودتر از اينها از فاصله جنگ ۱۲ روزه تا الان، تفكر شرايط بحراني و جنگي حاكم و دولت به سياستگذار اصلي تبديل ميشد. از جمله روشهايي مثل كوپن كه اسمش را كالابرگ گذاشتند يا جيرهبندي و تثبيت قيمت. از طرف ديگر جلوگيري از فرار سرمايه حايز اهميت است كه در شرايط جنگي اين اتفاق براي همه كشورها ميافتد.
دولت در دي ماه زير بار ديدگاههاي طرفداران اقتصاد آزاد رفت و ارز ۲۸۵۰۰ توماني را حذف كرد و تلاطمي ايجاد شد كه حالا به اين جنگ خورده است. البته به تازگي براي دو، سه قلم به ارز ترجيحي برگشتند، اما بايد براي كالاهاي اساسي بيشتري همان سياست اعمال و نظارت هم اعمال شود. با بهانه اينكه عدهاي سوءاستفاده ميكنند ارز ترجيحي را حذف كردند، در صورتي كه بايد به سمت كنترل و نظارت بيشتر و برخورد با كساني كه سوءاستفاده ميكردند، ميرفت. اينها سياستهاي رايجي است كه براي افراد كم درآمد به كار گرفته ميشود كه تا بتوانند به اقلام مورد نيازشان دسترسي داشته باشند.
در شرايط محدوديت منابع ارزي بايد سياستهاي حمايتي مثل ارز ترجيحي را اعمال كرد، به دليل اينكه منابع ارزي محدود است بايد نظارت بيشتري شود. قبلا ميگفتند اگر آزاد بگذاريم سوءاستفاده ميشود. اكنون پتروشيمي و فولاد نيستند كه ارز بياورند؛ بنابراين راهش اين است كه دولت كنترل و ارز ترجيحي را اعمال كند و براي همين منابعي كه دارد را بايد كنترل كند و تخصيص دهد. قبل از اين محاصره كه ادعا ميشد ايران ۱۴۰ ميليون بشكه نفت كه روي درياها بوده را فروخته است و حالا با اين افزايش قيمت به نظر ميرسد كه دست دولت بازتر باشد، اما اين نبايد باعث شود كه سياستهاي غلط قبلي را ادامه دهند.
