دولتي كه سرپناه مي‌سازد!

يكي از معادلات جدي در اقتصاد و فضاي عمومي ايران مشكلاتي است كه ايران در حوزه خرابي‌هاي سازه‌ها و واحدهاي مسكوني در جريان جنگ 40 روزه متحمل شده است. بر اساس برخي آمارها از سوي نهادهاي مسوول بيش از 100 هزار واحد مسكوني و غيرمسكوني در جنگ اخير آسيب ديده‌اند. برخي از اين سازه‌ها، آسيب‌هاي كلان و برخي ديگر خسارات جزیي متحمل شده‌اند. بايد اعتراف كنيم كه دولت اقدامات خوبي در اين زمينه صورت داده است. معتقدم هرچند دولت به تنهايي ظرفيت‌هاي لازم براي جبران خسارت‌هاي وارده را دارد اما بايد تلاش كرد تا خسارات ايران از سوي متجاوزان و كشورهاي عربي حامي آنها جبران شود. به هر حال كشورهايي كه در خرابي‌هاي ايران نقش داشته‌اند بايد حداقل بخشي از غرامت‌هاي مرتبط با جنگ را تامين كنند. جداي از اين موارد دولت هم بايد از ظرفيت واگذاري زمين رايگان استفاده كند تا هم رنج آسيب ديدگان و هم مردمي كه فاقد سرپناه هستند، كاهش يابد. براي اين منظور دولت هم قوانين بالادستي لازم را دارد و هم زمين به اندازه كافي وجود دارد. لذا خوب است به گونه‌اي برنامه‌ريزي شود كه مردم حداقل در حوزه مسكن دغدغه‌اي نداشته باشند. بايد از ظرفيت زمين‌هاي دولتي براي جلوگيري از نوسانات بازار مسكن بهره‌برداري شود. مزيت‌هاي خوبي در اين زمينه وجود دارد كه مي‌توان از آن براي كاهش آلام اقتصادي مردم استفاده كرد.

بخش دوم مشكلات مردم به مشكلات حقوق بگيران و كارگران در حوزه مسكن مرتبط مي‌شود. هزينه‌هاي گزافي براي اجاره يك واحد مسكوني وجود دارد كه حداقل بگيران از به دوش كشيدن آن عاجز هستند. بسياري از كارگران و حقوق بگيران پس از جنگ 40 روزه تعديل و بيكار شده‌اند. دولت ابتدا بايد در مقايل هرگونه افزايش شديد قيمت‌هاي اجاره‌بها ايستادگي كند و در گام بعدي تلاش كند تا به روش‌هاي حمايتي از اين اقشار حمايت‌هاي مسكني داشته باشد. براي اين منظور مي‌توان از ايده مسكن كارگري بهره برد كه طرحي كاربردي و مطلوبي محسوب مي‌شد. دولت بايد سرمايه‌هايي كه پس از جنگ راكد شده‌اند به حوزه مسكن بازگرداند تا هم كمي از مشكلات بيكاري كاسته شود و هم زمينه خانه‌دار شدن مردم فراهم شود. اگر دولت زمين رايگان بدهد و زمينه لازم براي ساخت مسكن كارگري را فراهم سازد با 20درصد سهم كارفرماها مي‌تواند انقلابي در خانه‌دار شدن مردم ايجاد كند. در اين صورت آیندگان از دولت چهاردهم به عنوان دولتي ياد مي‌كنند كه با روش‌هاي درست اقتصادي زمينه خانه‌دار شدن مردم را فراهم ساخت. اگر اين روند آغاز شود، حقوق‌بگيران و كارگران فاقد مسكن هم مي‌توانند نقدينگي باقي مانده را تامين كرده و جنبشي در بازار مسكن شكل بگيرد. در واقع دولت زمين رايگان را اعطا مي‌كند، كارفرما 20 درصدي نقدينگي مورد نياز در اين طرح را تامين مي‌كند و نهايتا حقوق بگيران و كارگران از طريق تسهيلات و وام و... باقي نقدينگي لازم را فراهم مي‌سازند. معتقدم طرح مسكن كارگري يكي از اقدامات عالي دولت است و در صورتي كه ابعاد گوناگون آن دنبال شود بهبود مناسبي در حوزه معيشت كارگران و حقوق بگيران ايجاد مي‌شود. نبايد فراموش كرد كه بين 6 تا 70 درصد هزينه خانوارهاي ایراني در شهرهاي بزرگ و پايتخت به هزينه‌هاي مسكن مرتبط است و اگر دولت در اين زمينه بتواند اقدام مناسبي صورت بدهد، يك كمك جدي به معيشت خانوارهاي ايراني مي‌شود. دولت با اجراي طرح مسكن كارگري و محروم‌ از مسکن مي‌تواند از يك طرف زمينه رونق بازار كسب و كار را فراهم كند و از سوي ديگر بازار مسكن را رونق بدهد. مهم‌تر از همه اما به خانه‌دار شدن اقشاري مدد برساند كه اين روزها به دليل جنگ و تورم و مشكلات اقتصادي اوضاع اقتصادي روبه‌راهي ندارند. نبايد فراموش كرد مسكن، نیمي ‌از اقتصاد را شامل مي‌شود اگر اين بازار رونق پيدا كند و ساخت و ساز آغاز شود، شك نكنيد كه شاخص‌هاي اقتصادي كلان به سمت رشد حركت كرده و بهبودي جدي در اين زمينه فراهم مي‌شود.