بازارهاي سهام ترمز اضطراري كشيدند
مجموعهاي از دادههاي تازه كه از امريكا تا آسيا منتشر شده، تصوير روشني از تغيير ناگهاني فضاي مالي جهان نشان ميدهد؛ تغييري كه معاملهگران آن را «ورود رسمي به فاز ترس» توصيف ميكنند.
تسنيم| مجموعهاي از دادههاي تازه كه از امريكا تا آسيا منتشر شده، تصوير روشني از تغيير ناگهاني فضاي مالي جهان نشان ميدهد؛ تغييري كه معاملهگران آن را «ورود رسمي به فاز ترس» توصيف ميكنند. شاخص احساسات مصرفكننده دانشگاه ميشيگان سقوط كرده، صندوقهاي سرمايهگذاري با خروجي پرشتاب سرمايه روبهرو شدهاند و بورسهاي آسيا نخستين واكنش منفي گسترده خود را نشان دادهاند؛ مجموعهاي از نشانهها كه در كنار هم يادآور شروع چرخههاي پرتنش بازار در دهههاي گذشته است. در امريكا، جايي كه مصرفكننده هميشه نقش «سوخت موتور رشد» را بازي ميكند، انتشار نظرسنجي دانشگاه ميشيگان زنگ هشدار را بلندتر كرده است. شاخص احساسات از محدوده خوشبيني فاصله گرفته و به سطحي رسيده كه تاريخيها آن را «سيگنال خستگي» ميخوانند؛ وضعيتي كه معمولا چند ماه قبل از ريزشهاي گسترده بازار رخ ميدهد. اقتصاددانهاي ميشيگان ميگويند افت اخير بيش از آنكه واكنش به يك خبر باشد، نشاندهنده «فرسايش اعتماد» است؛ همان چيزي كه در بحران 2008 و اوايل پاندمي 2020 هم ديده شده بود. همزمان، صندوقهاي سرمايهگذاري سهامي در امريكا شاهد خروجي كمسابقه سرمايه بودهاند؛ خروجياي كه مديران صندوقها آن را «رفتار دفاعي» ميدانند. بسياري از سرمايهگذاران خرد ظرف يك هفته داراييهاي خود را نقد كردهاند و جريان ورود پول به صندوقهاي شاخصي تقريبا متوقف شده. يكي از تحليلگران والاستريت در گفتوگويي داخلي گفته است: «بازار هنوز سقوط نكرده، اما رفتار سرمايهگذار به ما ميگويد ترس زودتر از سقوط ميرسد.» اين فضا به سرعت به شرق آسيا منتقل شد. بورسهاي بزرگ منطقه - از توكيو و شانگهاي تا هنگكنگ - نخستين ريزش واكنشي خود را ثبت كردند و ارزش بازارهاي آسيايي طي يك روز ميلياردها دلار آب رفت. معاملهگران آسيايي ميگويند آنچه امروز ميبينند، بيشتر به «فروش پيشگيرانه» شباهت دارد تا اصلاح طبيعي قيمتها. شركتهاي تكنولوژي بيشترين ضربه را خوردهاند؛ همان الگويي كه در دورههاي پرتنش دهه 90 و سالهاي پس از تركيدن حباب داتكام ديده شده بود. برخي اقتصاددانها با مقايسه دادههاي فعلي با چرخههاي تاريخي ميگويند بازارها وارد مرحلهاي شدهاند كه «نشانههاي ترس» از دادههاي مالي جلو زدهاند. در دورههاي گذشته هم معمولا همين الگو ديده شده: ابتدا افت اعتماد مصرفكننده، بعد خروج سرمايه از صندوقها، سپس واكنش اوليه بورسهاي آسيا و در نهايت - اگر شرايط ادامه پيدا كند - فشردهشدن شديد نقدينگي در بازارهاي جهاني. اگرچه هنوز زود است درباره تكرار چرخههاي بزرگ گذشته قضاوت كنيم، اما سرعت انتشار ترس در بازارهاي مختلف نشان ميدهد معاملهگران نسبت به آينده هوشيارتر و حساستر شدهاند.
