چراغ ديپلماسي و مرگ‌هاي خاموش!

در بحبوحه جنگ ويرانگر و ضد ايراني و در ميانه تعطيلات نوروزي، مركز آمار از نرخ تورم آخرين ماه سال گذشته رونمايي كرد؛ تورم يكساله 50.6درصد، نقطه به نقطه 71.6 درصد و تورم ماهيانه 5.6 درصد. در اين ميان تورم ماهانه «خوراكي‌ها و آشاميدني‌ها» 8.6 درصد و تورم نقطه‌اي اين گروه 112 درصد بوده است كه با توجه به قطع ارز ترجيحي و جايگزيني آن با كالابرگ اهميت دارد و بررسي سياست اتخاذ شده را ضروري مي‌كند. متاسفانه تشديد روند تورمي و رقم خوردن نرخ‌هاي تاريخي تورم تماميت اقتصاد و زندگي و معيشت مردم را به ‌شدت دچار سختي و مصيبت كرده و به‌طور خاموش جان و روان انسان ايراني را هدف نابودي خود قرار داده است. در واقع اگر در يك سو غرش مهيب بمب‌ها و موشك‌ها و پهپادهاست كه ويراني و نابودي مال و جان عزيز ايرانيان را هدف قرار داده، سوي ديگر ماجرا فقر و فلاكتي است كه به واسطه تورم افسارگسيخته «همچون زخم‌هايي كه مثل خوره روح را آهسته در انزوا مي‌خورد و مي‌تراشد» (بوف كور - هدايت) نابودگر خاموش حيات انسان ايراني است. همزمان شدن اين دوسويه، سخت‌ترين شرايط را براي زيست انسان ايراني در تاريخ معاصرش رقم زده است و تداوم هر يك از آنها مي‌تواند به تشديد آن ديگري بينجامد. چنانكه تداوم جنگ سبب تخريب و انحطاط و فرسودگي بيشتر ساختارها و سازوكارهاي اقتصادي اعم از توان بنگاه‌هاي دولتي و خصوصي و نظام توليد و توزيع و خدماتي بينجامد و از سوي ديگر روند افزايشي تورم و بالا رفتن پلكان تورمي سبب نارضايتي اجتماعي و بي‌اعتمادي مردم و شكاف دولت - ملت مي‌شود كه مهم‌ترين نقطه اتكای دشمنان اين آب و خاك براي تحميل انواع بحران‌ها و جنگ‌افروزي‌هاست.

 چنانكه يكي از دلايل تحريم‌كنندگان از اجراي اين سياست، برآشفته كردن مردم و ايجاد شورش و...بوده است كه مي‌توانست به حمله خارجي منجر شود كه چنين نيز شد متاسفانه! باطل‌السحر اين روند مخرب كه گام اول آن خاتمه دادن به اين جنگ ويرانگر است، تنها و تنها با ارتقاي توانمندي‌هاي اقتصادي كشور از طريق آزادي و فضاي رقابتي و ارتباط جهاني ممكن است.

 در اين چارچوب بايد با تامين و تضمين حقوق و آزادي‌هاي بنيادين و شهروندي همچون حقوق مالكيت و حق آزادي بيان و تجمع و كسب و كار مشروع و قانوني و رفع انحصارات دولتي و نهادي و ...زمينه و بسترهاي حضور فعالانه تمامي مردم فارغ از هر عقيده و مرام و مسلك و زبان و قوم و قبيله‌اي را فراهم آورد و در كنار آن با پذيرش قوانين و مناسبات حاكم بر روابط بين‌الملل، ضمن حفظ حق انتقاد و تغيير موارد مورد نظر در اين روابط و مناسبات، ديپلماسي را هر چه فعال‌تر كرد و چهره‌‌اي صلح‌طلب از ايران و ايرانيان به جهانيان عرضه كرد. در اين روزهاي بسيار سخت اين جنگ ويرانگر، مي‌توان و بايد زيربناي توسعه ايران آينده را ساخت كه محكم‌ترين سد در مقابل دشمني‌ها و تجاوزات خارجي رفاه و رضايت همه ايرانيان است. چنين بادا !