جنگ و مشكلات معلولان؛ مسوولان برنامهاي براي معلولان دارند
يك فعال حوزه معلولان با بيان اينكه بيش از يك ماه از آغاز جنگ امريكا - اسراييل عليه كشورمان ميگذرد اما هنوز هيچ دستورالعمل و پروتكلي براي حمايت از افراد داراي معلوليت و تأمين امنيت آنها تدوين و ابلاغ نشده، از عملكرد سازمان بهزيستي در اين مدت انتقاد كرد. رويا بابايي گفت: مديريت بحران در كشور فاقد برنامهريزي و پيشبيني براي گروههاي آسيبپذير است.
يك فعال حوزه معلولان با بيان اينكه بيش از يك ماه از آغاز جنگ امريكا - اسراييل عليه كشورمان ميگذرد اما هنوز هيچ دستورالعمل و پروتكلي براي حمايت از افراد داراي معلوليت و تأمين امنيت آنها تدوين و ابلاغ نشده، از عملكرد سازمان بهزيستي در اين مدت انتقاد كرد. رويا بابايي گفت: مديريت بحران در كشور فاقد برنامهريزي و پيشبيني براي گروههاي آسيبپذير است. درحالي كه در بسياري از كشورها، افراد داراي معلوليت در اولويت طرحهاي تخليه اضطراري، توزيع اقلام حياتي و اطلاعرساني قرار ميگيرند. به گفته بابايي همچنين غفلت از دسترسيپذيري اطلاعات (براي ناشنوايان، نابينايان و افراد داراي محدوديت حركتي) و نبود شبكههاي واكنش سريع محلي (مددكار، داوطلب، حمل و نقل ويژه) نشان ميدهد كه مديريت بحران، نگاه فراگير به همه شهروندان ندارد؛ موضوعي كه در شرايط جنگي، ميتواند تبعات انساني بسيار سنگينتري براي افراد داراي معلوليت به همراه داشته باشد. وي افرود: در تمام اين يك ماه كه از آسمان شهرها بمب و موشك ميبارد، هيچ راهكاري براي تأمين لوازم ضروري توانبخشي تدوين نشده و آن دسته از افراد داراي معلوليتهاي وابسته به پانسمان روزانه، سوند، ويلچر و... عملا به حال خود رها شدهاند. به گفته او سازمان بهزيستي بااينكه ميتوانست با استفاده از تجربه جنگ ۱۲ روزه اتاق فكر مشتركي با وزارت بهداشت ايجاد و راه موثري براي تأمين داروهاي كمياب معلولان در ايام جنگ كمياب تأمين كند، اما چنين نكرده است. بابايي افزود: مسوولان سازمان بهزيستي كشور به اتكاي معلولان فاقد شغل و درآمد تحت پوشش اين نهاد به مستمري ۱ و نيم ميليون توماني بهزيستي واقفند و بااينكه ميدانند اين مستمري در شرايط غيرجنگي هم براي تأمين بخشي از نيازهاي افراد داراي معلوليت كافي نيست، بااينحال هيچ ارادهاي براي رساندن كمكهاي مالي يا تأمين بستههاي حمايتي، ارزاق و... به معلولان در شرايط بحراني نداشتهاند.
تخريب خيابانها و از بين رفتن امكان تردد معلولان
اين فعال مدني ادامه داد: با توجه به تخريب گسترده خيابانها و اماكن شهري، امكان تردد براي بسياري از معلولان از بين رفته و آنها حتي قادر به تهيه مايحتاج روزمره خود نيستند و بيتفاوتي دولت در اين خصوص قابل پذيرش نيست. وي تأكيد كرد: متوليان امور معلولان ميدانند كه تبعات جنگ براي اين گروه با ساير شهروندان يكسان نيست. بسياري از افراد داراي معلوليت بهتنهايي قادر به جابهجايي يا رسيدن به نقاط امن نيستند و در چنين شرايطي، حداقل انتظار ميرفت كه دولت و بهويژه سازمان بهزيستي با تخصيص خودروهاي مناسبسازيشده، زمينه انتقال آنها به مكانهاي امن را فراهم كند؛ موضوعي كه تاكنون مورد توجه قرار نگرفته است. بابايي همچنين اظهار داشت: با وجود بمباران شديد در بسياري از شهرها و فشارهاي روحي گسترده، هيچ فراخوان يا سازوكاري براي شناسايي و كمكرساني به معلولاني كه در خانههاي خود محبوس مانده و راهي براي تأمين نيازهاي اوليه ندارند، ارايه نشده است. به اعتقاد وي، سازمان بهزيستي ميتوانست با بهرهگيري از ظرفيت حدود ۳۰ هزار مددكار خود، شبكهاي موثر براي رسيدگي به وضعيت معلولان ايجاد كند، اما اين فرصت را دستكم تا امروز از دست داده و نشان داده در مديريت و فاصله گرفتن از ماموريتهاي اصلي خود دچار ضعف ادراكي و عملياتي است. بابايي در ادامه با اشاره به وضعيت كودكان فاقد سرپرست گفت: بيتوجهي به تجربههاي پيشين، بهويژه در جنگ ۱۲ روزه، بار ديگر خود را در عملكرد بهزيستي نشان داده است. اين سازمان نهتنها اقدامي براي انتقال اين كودكان به نقاط امن انجام نداده، بلكه در اوج بحران، از نگهداري مناسب آنها نيز ناتوان بوده و از مردم خواسته تا آنها را بهصورت امانت به خانههاي خود ببرند؛ اقدامي كه ميتواند آنها را در معرض خطرات جدي و افتادن به دست نااهلان قرار بدهد. وي در پايان تصريح كرد: با وجود اين كمكاريها، مشخص نيست سازمان بهزيستي در بحرانيترين شرايط كشور چه نقشي در قبال جامعه هدف خود ايفا ميكند و چگونه قرار است باري از دوش آنها و حاكميت بردارد.
دولت در حمايت از معلولان در ايام جنگ غايب است
بهروز مروتي، مدير كمپين معلولان نيز با انتقاد از عملكرد دولت و سازمان بهزيستي در شرايط جنگي گفت: اگر در بحرانيترين شرايط از افراد داراي معلوليت حمايتي صورت نگيرد، اين پرسش مطرح ميشود كه آموزشها و آمادگيهاي امدادي و پدافندي دقيقا در چه زماني قرار است به كار گرفته شوند؟ بهروز مروتي ادامه داد: انتظار ميرفت دولت در شرايط جنگي، زمينه جابهجايي معلولان را از طريق ارائه رايگان بليت قطار و هواپيما، يا با استفاده از اتوبوسهاي مجهز و همراهي مددكاران فراهم كند، اما بيتوجهي به اين موضوع نشان داد جان افراد داراي معلوليت براي مسوولان مهم نيست.
وضعيت نگرانكننده افراد داراي معلوليت ساكن در مراكز نگهداري
وي افزود: بسياري از معلولان، هم بهدليل تخريب زيرساختها و نامناسب بودن محيط شهري و هم بهدليل از بين رفتن مراكز خريد در دسترس، امكان تردد و تأمين نيازهاي روزمره خود را ندارند و مشخص نيست آنها بايد چگونه مشكلات خود را برطرف كنند. همچنين مشكلات معيشتي اين گروه كه همواره با آن دست به گريبان هستند، در شرايط فعلي معضلات زندگي آنها را چند برابر كرده است. مروتي همچنين به تأثير قطعي اينترنت اشاره كرد و گفت: در اين روزهاي بحراني، نهتنها حمايتي از معلولان صورت نگرفته، بلكه قطع اينترنت باعث از بين رفتن كسبوكارهاي آن دسته از معلولاني كه توانسته بودند از اين طريق درآمدي كسب كنند، شده است. مدير كمپين معلولان به معضلات افراد ناشنوا به دليل قطعي اينترنت اشاره كرد افزود: بسياري از افراد ناشنوا براي برقراري ارتباط از اپليكيشنهاي خارجي استفاده ميكردند كه در شرايط فعلي دسترسي به آنها محدود شده است. در عين حال، اپليكيشنهاي داخلي نيز توان پاسخگويي كامل به نيازهاي ارتباطي اين افراد را ندارند.
