۱۶۰ نوع ويروس عامل سرماخوردگي
عضو هيات علمي گروه اطفال دانشگاه علوم پزشكي مشهد، عفونتهاي ويروسي را شايعترين نوع عفونت در سراسر جهان برشمرد و گفت: در فصل پاييز و زمستان، ويروس سرماخوردگي به عنوان رايجترين عامل عفونت تنفسي شناخته ميشود و بهطور معمول ۱۶۰ نوع ويروس مختلف ميتوانند عامل سرماخوردگي باشند.
عضو هيات علمي گروه اطفال دانشگاه علوم پزشكي مشهد، عفونتهاي ويروسي را شايعترين نوع عفونت در سراسر جهان برشمرد و گفت: در فصل پاييز و زمستان، ويروس سرماخوردگي به عنوان رايجترين عامل عفونت تنفسي شناخته ميشود و بهطور معمول ۱۶۰ نوع ويروس مختلف ميتوانند عامل سرماخوردگي باشند. دكتر عبدالكريم حامدي با اشاره به شيوع عفونتهاي ويروسي و به ويژه سرماخوردگي در فصل سرما گفت: مصرف خودسرانه آنتيبيوتيك نه تنها كمكي به درمان سرماخوردگي نميكند، بلكه ميتواند روند بهبودي را طولانيتر سازد. وي در خصوص آمار شيوع بيماري سرماخوردگي در بين اطفال و بزرگسالان هم گفت: كودكان معمولاً بين ۶ تا ۸ بار در اين فصلها به سرماخوردگي مبتلا ميشوند، در حالي كه والدين آنها ممكن است ۳ تا ۵ بار دچار اين بيماري شوند. حامدي بر اين نكته نيز تأكيد كرد كه درمان سرماخوردگي اغلب خودبهخود و بدون نياز به اقدامات درماني خاصي صورت ميگيرد و براي مديريت علائم، تنها در صورت تب بالا ميتوان از استامينوفن استفاده كرد. همچنين، براي رفع گرفتگي بيني در كودكان خردسال كه ميتواند منجر به مشكلات تغذيهاي و بيقراري شود، استفاده از اسپري مخصوص كلوسيوم (هر ۶ تا ۸ ساعت براي زير دو سال) يا تميز كردن ملايم بيني با گوشپاككن توصيه ميشود. متخصص بيماريهاي اطفال بر پرهيز از مصرف آنتيبيوتيكها تأكيد و عوارض استفاده نادرست از آنها را شامل مقاومت بدن به آنتيبيوتيكها كه سبب شدت بيماري يا كندي روند درمان در عفونتهاي بعدي ميشود، طولانيتر شدن دوره بيماري بهطوري كه سرماخوردگي عادي كه بايد ۲ تا ۳ روز طول بكشد، با مصرف آنتيبيوتيك ممكن است تا ۸ روز ادامه يابد؛ ايجاد مشكلات جانبي نظير اسهال يا ظهور ضايعات پوستي كه وضعيت عمومي بيمار را وخيمتر ميكند، عنوان كرد. عضو هيات علمي گروه اطفال دانشگاه علوم پزشكي مشهد همچنين گفت: از ميان انواع ويروسهاي عامل سرماخوردگي، چهار گروه اصلي شامل راينوويروس، ويروس آنفلوآنزا، ويروس كرونا و آدنوويروس اهميت بيشتري دارند. ضمن آنكه علائم اين عفونتها مشابه بوده و شامل تب، گلودرد، سوزش گلو و بيني، سرفه، قرمزي چشمها (كانژكتيويت)، ترشح بيني، گرفتگي صدا و گرفتگي بيني است.
