افزايش بيماريهاي مشترك انسان و حيوان به دنبال تغيير اقليم
برآوردها نشان ميدهد حدود سهچهارم عفونتهاي نوظهور انساني در جهان، ريشه حيواني دارند. مدلسازي جهاني تازه نشان ميدهد حدود 9.3 درصد از سطح خشكيهاي جهان در وضعيت «آسيبپذيري بالا» نسبت به خطر شيوع بيماريهاي خطرناك قرار دارد.
برآوردها نشان ميدهد حدود سهچهارم عفونتهاي نوظهور انساني در جهان، ريشه حيواني دارند. مدلسازي جهاني تازه نشان ميدهد حدود 9.3 درصد از سطح خشكيهاي جهان در وضعيت «آسيبپذيري بالا» نسبت به خطر شيوع بيماريهاي خطرناك قرار دارد. اين كانونهاي پرخطر عمدتاً در امريكاي لاتين و اقيانوسيه متمركز شدهاند؛ مناطقي كه پيشاپيش زير فشار تغييرات اقليمي و توسعه فشرده كاربري زمين قرار دارند. اين پژوهش همچنين كشورهايي را مشخص ميكند كه بيشترين آسيبپذيري را در برابر شيوع بيماريها دارند و در عين حال، كمترين توان را براي شناسايي و مهار آنها در اختيار دارند. پژوهشگران با بهرهگيري از يادگيري ماشين و دادههاي ماهوارهاي، نقشهاي از بيماريهاي مستعد همهگيري را در تقريباً تمامي كشورهاي جهان ترسيم كردهاند. اين مطالعه به سرپرستي آنجلا فانلي، اپيدميولوژيست دامپزشكي در مركز تحقيقات مشترك كميسيون اروپا (JRC) انجام شده است. تمركز پژوهشهاي او بر تأثير تغييرات محيطي ناشي از فعاليت انسان بر افزايش خطر همهگيريها و تضعيف توان كشورها براي واكنش موثر به بحرانهاست. بر اساس نتايج اين مدل، 6.3 درصد از خشكيهاي جهان در رده «پرخطر» و 3 درصد ديگر در رده «بسيار پرخطر» طبقهبندي ميشوند. در عين حال، حدود 20 درصد از جمعيت جهان در مناطق با خطر متوسط زندگي ميكنند و 3 درصد نيز در نواحي با خطر بالا يا بسيار بالا ساكنند.
