ناترازي انرژي چالش اصلي صنعت نساجي
رييس اتاق تهران ضمن بيان اينكه ناترازي انرژي يكي از چالشهاي اصلي صنعت نساجي شده است، گفت: بايد نسبت به تدوين و اجراي سياستهاي پايدار، حمايت هدفمند و رفع موانع زيرساختي اقدام كرد.
رييس اتاق تهران ضمن بيان اينكه ناترازي انرژي يكي از چالشهاي اصلي صنعت نساجي شده است، گفت: بايد نسبت به تدوين و اجراي سياستهاي پايدار، حمايت هدفمند و رفع موانع زيرساختي اقدام كرد.
محمود نجفيعرب، در نمايشگاههاي تخصصي نساجي و پوشاك اظهار كرد: ظرفيتها و مشكلات موجود از جمله ناترازيهاي انرژي يكي از دست اندازهاي اصلي صنعت نساجي كشور است.
وي افزود: بنابراين لازم است نسبت به رفع اين مساله و حمايت از بنگاههاي كوچك و متوسط تدبيري انديشيده شود. نجفي عرب ادامه داد: صنعت نساجي در اشتغالزايي و زنجيره توليد كشور نقش پررنگي دارد بنابراين بايد نسبت به تدوين و اجراي سياستهاي پايدار، حمايت هدفمند از توليدكنندگان و رفع موانع زيرساختي اقدام كرد.
نجفي عرب گفت: تعامل موثر ميان بخشخصوصي و سياستگذاران براي تقويت اين صنعت ضروري است.
امين مقدم، عضو هيات نمايندگان اتاق بازرگاني تهران نيز به بررسي مهمترين ظرفيتها و چالشهاي صنعت نساجي پرداخت و اظهار كرد: صنعت پوشاك و نساجي از معدود صنايعي است كه حدود ۹۵ درصد آن در اختيار بخش خصوصي قرار دارد. وي با اشاره به نقش اين صنعت در اقتصاد كشور گفت: «ايجاد اشتغال گسترده و تقويت خودكفايي از جمله مهمترين مزيتهاي صنعت نساجي در ايران است.» به گفته او، دسترسي به منابع كليدي توليد از جمله محصولات پتروشيمي، نفت و گاز و همچنين مزارع پنبه، اين امكان را فراهم كرده است كه صنعت نساجي كشور به سمت برندسازي حركت كرده و حضور پررنگتري در بازارهاي جهاني داشته باشد.
عضو هيات نمايندگان اتاق تهران با تأكيد بر نقش نيروي انساني متخصص افزود: هرچند ايران از نظر جمعيتي از دوره جواني عبور كرده است، اما صنعت نساجي در سالهاي گذشته به واسطه بهرهمندي از نيروهاي جوان و متخصص توانست مسير رشد را طي كند. در شرايط كنوني نيز تمركز اصلي بر توسعه صادرات و استفاده از ظرفيت نسلهاي جديد براي افزايش رونق اين صنعت قرار دارد.
مقدم با اشاره به اهميت صادرات تصريح كرد: مهمترين مزيت رقابتي صنعت نساجي ايران، توان ورود به بازارهاي بينالمللي است. در حالي كه ارزش زنجيره جهاني نساجي و پوشاك حدود دو هزار ميليارد دلار برآورد ميشود، سهم ايران در گروه كالايي نساجي، پوشاك و كالاي خواب كمتر از يكدهم درصد است؛ رقمي كه با توجه به منابع و ظرفيتهاي موجود، وضعيت مطلوبي را نشان نميدهد و نيازمند بازنگري و برنامهريزي جدي است.
