نقش آفرینی در الفبای جهانی اقتصاد
بدون شک دسترسی به بازارهای جهانی برای اقتصاد ایران باید به یک ضرورت تبدیل شود. به هر حال حضور در اقتصاد جامعه قدر مسلم نباید در اقتصاد زنجیرهیی و منطقهیی قرار داشته باشد و باید رابطهیی فراتر از بعد جغرافیای منطقهیی باشد.
نگاه اقتصاد ایران باید به اقتصاد فراملی یا همان دهکده جهانی دوخته شده باشد و در آینده نیز باید محوریت افق اقتصاد کشور اینگونه باشد تا بتوان توسعهیی بیش از گذشته در کارنامه اقتصادی خود داشته باشیم.
بنابراین باید این موضوع را در نظر داشت که قرار است، نقشآفرینی در مجموعه جهانی آن هم به صورت مطلوب ایفا کنیم. این در حالی است که قطع به یقین باید با الفبای جهانی آشنا و بعد از این خود در ساختار این الفبا نقشآفرین باشیم. اگر بر مبنای نیازهای منطقهیی و رفع این نیازها گام برداشته شود، میتوان به توسعه نگاه فراملی نزدیکتر شد.
این در حالی است که پایه اصلی تفکرات و حرکات با توجه به نگاه کردن به اقتصاد جهانی و الحاق سازمان تجارت جهانی باید باشد و در این راه قاعده اصلی این است که روند بازی مشترک را بلد و به سمت آن یکهتازی کنیم.
با این حال رشد اقتصادی منوط به زیرساختهای اولیه و ساختار داخلی است که باید در این مسیر پا به پای اقتصاد جهانی حرکت کنیم و بافت اصلی زیرساختهای خود را با اقتصاد دنیا همسو و هم جهت پیش بریم.
این در حالی است که تجربه نشان داده که شاهراه اصلی توسعه و رشد اقتصادی از صنعت میگذرد و این استراتژیهای توسعه صنعتی بوده که در دورههای مختلف زمانی، مسیر توسعه اقتصادی کشورها را هموار کرده است. این بخش علاوه بر ایجاد ارزش افزوده، بیش از سایر بخشهای اقتصاد اشتغال ایجاد میکند. بسیاری از مشاغل بهطور مستقیم یا غیرمستقیم به صنعت وابسته هستند.
