شماره امروز: ۵۴۷

| | |

علیرغم آنکه بزرگ‌ترین مزیت ترانزیتی ایران، راه‌اندازی کریدور شمال-جنوب است اما به دلایل متعدد این کریدور هنوز فعال نشده و توسط برخی کشورها با راه‌اندازی کریدورهای موازی در حال دورزده شدن است.

علیرغم آنکه بزرگ‌ترین مزیت ترانزیتی ایران، راه‌اندازی کریدور شمال-جنوب است اما به دلایل متعدد این کریدور هنوز فعال نشده و توسط برخی کشورها با راه‌اندازی کریدورهای موازی در حال دورزده شدن است. به گزارش مهر، فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سابق و ایجاد اتحادیه کشورهای همسود (مشترک المنافع) در شرق دریای خزر که به اختصار CIS نامیده می‌شود در ۳ دهه اخیر به یکی از مزیت‌های ترانزیتی ایران تبدیل شده است. اتحادیه CIS پنجره فرصت‌های اقتصادی زیادی را نیز به روی ایران گشود، اما آن طور که انتظار می‌رفت از بخش مهمی از این فرصت‌ها استفاده نشد. بخش مهمی از کشورهای حوزه CIS محصور در خشکی یا لند لاک هستند که فصل مشترک آنها، عدم دسترسی به آب‌های آزاد است. اتفاقی که سبب شده تا تجارت این کشورها با محدودیت مواجه شده و رشد اقتصادی آنها از حدود مشخصی فراتر نرود.در این بین بهترین جغرافیای واسط برای اتصال کشورهای مذکور به آب‌های آزاد، علی الخصوص کشورهای واقع در شرق دریای خزر، ایران بود.این در حالی است که کشورهای محصور در خشکی یاد شده در سال ۲۰۱۹ حجم تجاری در حدود ۲۰۰ میلیارد دلار داشته‌اند که از این بین ۹۰ میلیارد دلار آن واردات و بالغ بر ۱۰۸ میلیارد دلار صادرات بوده است.

 

اخبار مرتبط

ارسال نظر

نظر کاربران