شماره امروز: ۵۴۷

نتایج پایش از 3129 فعال اقتصادی در تابستان 98 نشان می‌دهد

| کدخبر: 154979 | |

نتایج طرح پایش ملی کسب‌و کار در تابستان سال 1398 نشان می‌دهد، شاخص محیط کسب‌و کار برای سومین فصل متوالی در مسیر بهبود گام برداشته

تعادل|

نتایج طرح پایش ملی کسب‌و کار در تابستان سال 1398 نشان می‌دهد، شاخص محیط کسب‌و کار برای سومین فصل متوالی در مسیر بهبود گام برداشته و در بهترین وضعیت طی یک سال و نیم گذشته قرار گرفته است. جزییات نتایج پایش ملی کسب‌وکار در تابستان سال 1398 نشان می‌دهد، رقم شاخص ملی کسب‌و کار به 6.07 (نمره بدترین ارزیابی 10 است) رسیده که بهتر از وضعیت این شاخص نسبت به ارزیابی فصل گذشته (بهار 1398 با میانگین 6.17) است. همچنین از دید فعالان اقتصادی مشارکت‌کننده در این پایش، در اکثر استان‌ها، وضعیت بیشتر مولفه‌های موثر بر محیط کسب وکار ایران در تابستان 1398، تا حدودی مساعدتر شده است. اما فعالان اقتصادی در این پایش «غیرقابل پیش بینی بودن و تغییرات قیمت مواد اولیه و محصولات، دشواری تأمین مالی از بانک‌ها و بی‌ثباتی سیاست‌ها، قوانین و مقررات و رویه‌های اجرایی ناظر به کسب و کار » را نامناسبترین مولفه‌ها ارزیابی کردند. در مقابل، «محدودیت دسترسی به حامل‌های انرژی مثل برق، گاز، گازوییل و..، محدودیت دسترسی به آب و محدودیت‌های دسترسی به شبکه تلفن همراه و اینترنت» را به عنوان سه مولفه مناسب در محیط کسب وکار عنوان کردند. همچنین براساس نتایج این پایش در تابستان 1398 وضعیت محیط کسب وکار در بخش «کشاورزی» در مقایسه با بخش‌های «صنعت و خدمات» نامناسب‌تر ارزیابی شده است.

     وضعیت کسب و کار در فصل دوم

براساس نتایج حاصل از پایش ملی محیط کسب وکار ایران در تابستان 1398 که از سوی اتاق ایران منتشر شده، رقم شاخص کل، 07/ 6 (نمره بدترین ارزیابی 10 است) محاسبه شده که بهتر از وضعیت این شاخص نسبت به ارزیابی فصل گذشته (بهار 1398 با میانگین 17/6) است. همچنین این ارزیابی بیانگر آن است که از دید فعالان اقتصادی مشارکت‌کننده در این پایش، در اکثر استان‌ها وضعیت بیشتر مولفه‌های موثر بر محیط کسب وکار ایران در تابستان 1398 تا حدودی مساعدتر شده است. عدد شاخص در تابستان 1398 نسبت به فصل مشابه سال قبل (منفی17/5 درصد) مساعدتر شده است. لازم به ذکر است که این شاخص از طریق ادغام اطلاعات حاصل از مولفه‌های پیمایشی (28 مولفه) و داده‌های مولفه‌های آماری (42 مولفه) به نسبت 80 و 20 محاسبه شده است. البته عدد شاخص کسب وکار در سال 95 برابر با 85/5 بوده که این در سال 96 این رقم با اندکی بهبود به 78/5 کاهش یافته است. اما ارزیابی‌ها نشانگر این است که شاخص کسب وکار در سال 97 برابر با 6.33 بوده که به معنای بدتر شدن وضعیت کسب وکار نسبت به سال ماقبل خود است.

از سوی دیگر، براساس نتایج این پایش در تابستان 1398 وضعیت محیط کسب وکار در بخش «کشاورزی» در مقایسه با بخش‌های «صنعت و خدمات» نامناسب‌تر ارزیابی شده است. در بین رشته فعالیت‌های اقتصادی، رشته فعالیت‌های «سلامت انسان و مددکاری اجتماعی، اطلاعات وارتباطات وساختمان»، به ترتیب دارای بدترین وضعیت کسب وکار و رشته فعالیت‌های « فعالیت‌های خدماتی، خدمات مربوط به تامین جا و غذا و آبرسانی، مدیریت پسماند، فاضلاب و فعالیت‌های تصفیه» به ترتیب بهترین وضعیت کسب وکار را در مقایسه با سایر رشته فعالیت‌های اقتصادی درکشور داشته‌اند.

همچنین بر اساس نظریه عمومی کارآفرینی شین، شاخص ملی محیط کسب وکار ایران در تابستان 1398 عدد 22/6 (عدد 10 بدترین ارزیابی است) به دست آمده، که بهتر از وضعیت این شاخص در ارزیابی فصل گذشته (بهار 1398 با میانگین 29/6) است. میانگین ارزیابی محیط اقتصادی عدد 34/6 است که در ارزیابی فصل گذشته عدد 44/6 حاصل شده بود و میانگین ارزیابی محیط نهادی (شامل محیط سیاسی، محیط آموزشی وعلمی، محیط فناوری و نوآوری، محیط حقوقی و ساختار دولت) عدد 13/6 است که در فصل گذشته عدد 18/6 ارزیابی شده بود. نگاه اجمالی نشان می‌دهد، همانند فصل گذشته محیط جغرافیایی با عدد 28/5 و محیط مالی با عدد 58/8 به ترتیب مساعدترین و نامساعدترین محیط‌ها بر اساس نظریه عمومی کارآفرینی شین بوده‌اند.

 همچنین برای نخستین‌بار در پایش ویژه تابستان 98 موانع و مشکلات محیط کسب وکار شرکت‌های دانش بنیان نیز استخراج شده است. اطلاعات به دست آمده بیانگر این است که پنج مشکل اولویت‌دار شرکت‌های دانش بنیان به ترتیب «بی ثباتی سیاست‌ها»، «قوانین و مقررات و رویه‌های اجرایی ناظر بر کسب وکار»، «غیرقابل پیش بینی بودن و تغییرات قیمت مواد اولیه و محصولات»، «دشواری تأمین مالی از بانک‌ها»، «برداشت‌های سلیقه‌ای از قوانین و مقررات توسط ماموران محیط زیست، شهرداری، گمرک، بهداشت و...» و «وجود رقابت غیرمنصفانه شرکت‌ها و موسسات دولتی یا شبه دولتی در بازار» هستند. با این حال ارزیابی‌ها نشان می‌دهد، برخی مشکلات این شرکت‌ها در مقایسه با سایر واحدهای اقتصادی کشور حادتر است.

     وضعیت کسب وکار در استان‌ها

از سوی دیگر، براساس یافته‌های این طرح در تابستان 1398، استان‌های «سیستان و بلوچستان، خراسان شمالی و البرز» به ترتیب دارای بدترین وضعیت محیط کسب وکار و استان‌های «آذربایجان غربی، گیلان و زنجان» به ترتیب دارای بهترین وضعیت محیط کسب وکار نسبت به سایر استان‌ها ارزیابی شده‌اند. قابل ذکر است که عدد شاخص برای حدود 65 درصد استان‌های کشور از عدد شاخص ملی فضای کسب وکار کمتر بوده است. همچنین اختلاف عدد شاخص وضعیت محیط کسب وکار در بهترین و بدترین استان حداکثر معادل 15/1 واحد است که نشانگر عدم وجود تفاوت قابل توجه در وضعیت عدد شاخص استان‌ها نسبت به یکدیگر است.

     مولفه‌های بد و خوب

همچنین براساس نتایج به‌دست‌آمده، فعالان اقتصادی مشارکت‌کننده در پایش تابستان 1398، سه مولفه، «غیرقابل پیش بینی بودن و تغییرات قیمت مواد اولیه و محصولات، دشواری تأمین مالی از بانک‌ها و بی‌ثباتی سیاست‌ها، قوانین و مقررات و رویه‌های اجرایی ناظر به کسب و کار» را نامناسبترین مولفه‌ها ارزیابی کردند. در مقابل سه مولفه «محدودیت دسترسی به حامل‌های انرژی مثل برق، گاز، گازوییل و..، محدودیت دسترسی به آب و محدودیت‌های دسترسی به شبکه تلفن همراه و اینترنت» را مناسبترین مولفه‌های محیط کسب وکار کشور نسبت به سایر مولفه‌ها ارزیابی کرده‌اند. البته نکته قابل ذکر در اینجا اینکه در 4 دوره نخست اجرای این طرح، «دشواری تأمین مالی از بانک ها» به عنوان نامساعدترین مولفه کسب و کار ارزیابی شده بود، اما در 8 دوره اجرا از پاییز 1396 تا تابستان 1398 غیرقابل پیش‌بینی بودن و تغییرات قیمت مواد اولیه و محصولات، نامساعدترین مولفه کسب و کار ارزیابی شده است.

 

اخبار مرتبط

ارسال نظر

نظر کاربران