شماره امروز: ۵۴۷

| کدخبر: 149086 | |

کارگردان «۵۶، غسالخانه تهران» با اشاره به اینکه این نمایش، اثری طنز با چاشنی سیاست است

کارگردان «۵۶، غسالخانه تهران» با اشاره به اینکه این نمایش، اثری طنز با چاشنی سیاست است عنوان کرد ماجراهای نمایش در یک غسالخانه و در سال ۵۶ رخ می‌دهد. مهسا احمدزاده که این روزها نمایش «۵۶، غسالخانه تهران» را در تماشاخانه دیوار چهارم روی صحنه دارد، درباره اجرای این اثر نمایشی به مهر گفت: این نمایش به نویسندگی امیرعلی آزادان از ۱۶ تیرماه اجرای خود را آغاز کرده است اما متاسفانه از آنجا که نمایش ما از بازیگران چهره بی‌بهره است و عوامل و بازیگران از قشر دانشجو هستند کار با استقبال مناسبی روبرو نشده است در حالی که این نمایش از همه ویژگی‌های جذب مخاطب برخوردار است. او درباره داستان نمایش توضیح داد: ماجراهای «۵۶، غسالخانه تهران» در سال ۵۶ و اوج درگیری‌ها و شورش‌های مردم رخ می‌دهد. اتفاقات در یک غسالخانه می‌افتد و داستان از اینجا آغاز می‌شود که افرادی را که درگیری‌ها کشته شده‌اند به غسالخانه‌ای می‌فرستند که امیرعلی و کاظم ۲ مرده‌شور آنجا هستند. در میان این مرده‌ها فردی به نام داوود سگ سیبیل هم وجود دارد که باعث شکل‌گیری اتفاقاتی در داستان می‌شود. احمدزاده ادامه داد: ۲ دندان جلویی داوود سگ سیبیل طلا است و یکی از مرده‌شورها می‌خواهد با برداشتن این دندان‌ها به زندگی‌اش سروسامان دهد اما طی رخدادهایی دندان‌ها در حلق جنازه می‌افتد و اتفاقات بامزه و طنزی را رقم می‌زند. این شخصیت در واقعیت هم وجود داشته و از افراد لات و لمپن آن دوران بوده است. البته بقیه شخصیت‌های نمایش زاییده تخیل نویسنده هستند که ورود هرکدام به داستان باعث پیچیده‌تر شدن شرایط می‌شود. او اظهار کرد: این نمایش بیشتر از اینکه موقعیت محور باشد دیالوگ محور است از همین رو تماشاگران تا پایان جذب دیالوگ‌ها و رخدادهای پیچیده داستان می‌شوند. ماجراهای «۵۶، غسالخانه تهران» نمایشی رئالیستی محسوب می‌شود که باوجود طنز بودن با چاشنی سیاست نیز همراه است.

 

اخبار مرتبط

ارسال نظر

نظر کاربران