شماره امروز: ۵۴۷

| | |

اما این روزها کافیست سری به صفحات مجازی فعالان هنری –در اشکال و اقسام مختلف- بزنید، تصاویری خوش رنگ و لعاب و فضایی مجلل مطابق با مد روز که مالامال از سوژه‌های دلرباست،

محمد جواد صحافی

اما این روزها کافیست سری به صفحات مجازی فعالان هنری –در اشکال و اقسام مختلف- بزنید، تصاویری خوش رنگ و لعاب و فضایی مجلل مطابق با مد روز که مالامال از سوژه‌های دلرباست، ترکیبی را به وجود آورده اند تا نگاه بیننده را ربوده و مسیر ذهنی او را از توجه به اصل قضیه هنر و شکل ارایه آن، به طور کامل منحرف کنند. این اتفاق که به لطف دسترسی آسان همگان به دنیای دیجیتال و فضای مجازی هموارتر گردیده، باعث شده است تا نوکیسه‌گان هنری با  صرف ساعات ارزشمند وقت خود، بجای انجام تمرینات و ممارست جهت بهبود سیرهنری خویش، سریعترین راه را برای کسب شهرت طی نموده و با سوءاستفاده از ناآگاهی مخاطبین و بهره‌گیری از سوژه‌های بصری برای فریب، نامی و نانی برای خود دست و پا کنند، این گروه افراد که با نیت سوء خود از هر وسیله‌ای برای نیل به اهداف‌شان استفاده می‌کنند، با آلوده کردن فضای هنر موجبات شکل‌گیری «فساد هنری» را رقم زده و این تباهی، آنچنان در پوست، گوشت و استخوان هنر –خاصه موسیقی- ریشه می‌دواند که عده کثیری از فعالان این حوزه را غرق در منجلابی از اشکال گونه‌گون آن می‌کند. به دفعات در شبکه‌های همگانی افرادی را دیده‌ایم که با اشکال و رفتارهای عجیب یا انجام حرکات ناهنجار- و یا بهره‌برداری از ساز با هدف نمایش خود در حال نوازندگی و یا خوانندگی هستند، اکثریت قریب به اتفاق این گروه نیز با شناخت کامل از نیازهای ظاهری مخاطبین، از نشانه‌هایی بهره می‌برند که بتواند این نیازها را برای بیننده، مهیا و با تاثیرگذاری سطحی بر  مخاطب، او را به سمت خود جذب کنند، این افراد که تعداد بی‌شماری از آنها را می‌توان با یک جستجوی کوتاه در فضای مجازی یافت مورد استقبال توده جامعه‎ای قرار می‌گیرد که بی هیچ مداقه و تفکری آنها را به چهره‌های هنری نوظهور بدل می‌کنند! در این بین، برخی فعالان مجازی دیگر نیز وجود دارند که از روش‌های متفاوتی برای جذب مخاطب برای خود بهره می‌برند، این گروه افراد که عمدتاً در موضع‌گیری‌های خود رفتار گروه بالا را مردود اعلام می‌کنند، با بیان اظهارات روشنفکرنمایانه، مسائل و مشکلات متعدد اجتماعی را –که بر بسیاری از اهل تفکر مبرهن است- دستاویزی برای کسب شهرت و ابزاری برای لاپوشانی ایرادات هنری خود قرار داده‌اند تا به شهرتی دست یابند که گنجایش پذیرش آن را ندارند. اما ابعاد پیچیده فساد هنری، تنها به چند اینفلوئنسرخواننده یا اینفلوئنسرنوازنده سطحی ختم نشده و سرمایه‌گذاری کلان برخی نهادها و اشخاص مرتبط با پاره‌ای از مراکز غیرهنری تجاری-سیاسی که با اهدافی مشخص به حوزه هنر ورود کرده اند، دامنه این فساد را بیش از نهایتِ پندار استکثار می‌کند، این سرمایه‌گذاری‌ها که در اغلب موارد مقاصدی غیر از خدمت به اصل هنر را در پی خود دارد، عمدتاً روی خوانندگانی صورت می‌گیرد که از اشتهار و محبوبیت بسیاری نزد توده برخوردارند، تا بتواند مسیر نیل سرمایه‌گذار به اهداف خویش را تسریع بخشد، اندکی تدقیق در روند انتشار آثار هنری میتواند ذهن جستجوگر را به انتشار آلبوم خوانندگان معروف به تهیه کنندگی بنگاه‌های غیرهنری و یا برگزاری کنسرت‌های موسیقی با صرف هزینه‌های کلان رهنمون سازد. قدر مسلم آنکه می‌بایست چرایی ظهور و متعاقب آن تکثیر قارچ گونه پدیده‌های اینچنینی را در جامعه‌ای کندوکاو نمود که فاصله میان «فرهنگ عامه» و «فرهنگ عالی» در آن روز به روز در حال افزایش است، تولید محتوای سطحی‌تر همچون سرگرمی و ادبیات عامه و همچنین فعالیتهایی که به قصد جلب حمایت آغاز می‌شوند از اهداف تولیدکنندگان فرهنگ عامه است. فرهنگ عامه که ارتباط تنگاتنگی با مفهوم مدرنیته نیز دارد، گروهی از جامعه را مورد هدف خود قرار می‌دهد که سطح دسترسی آنها به مدرنیته با میزان آگاهی‌شان در تضاد است. همین مهم سبب می‌شود تا تولیدکنندگان- که اشراف کاملی بر فرهنگ عامه نیز دارند -   با سوءاستفاده از جهل توده، بسته مطلوب جامعه عامی را تولید کرده و نیل به اهداف خود را با تسخیر ذهن آنها تسریع بخشند.

 

 

اخبار مرتبط

ارسال نظر

نظر کاربران