شماره امروز: ۵۴۷

| | |

موضوعاتی که اخیرا و بعد از واکنش نامناسب رییس‌جمهوری فرانسه در خصوص انتشار تصاویر موهن یک نشریه نسبت به پیامبر اکرم و رسول مهربانی‌ها، یک‌بار دیگر موضوع آزادی بیان و تحلیل و تفسیر برآمده از آن را در ویترین رسانه‌های گروهی قرار داد.

حمید رضا ترقی

موضوعاتی که اخیرا و بعد از واکنش نامناسب رییس‌جمهوری فرانسه در خصوص انتشار تصاویر موهن یک نشریه نسبت به پیامبر اکرم و رسول مهربانی‌ها، یک‌بار دیگر موضوع آزادی بیان و تحلیل و تفسیر برآمده از آن را در ویترین رسانه‌های گروهی قرار داد. واقع آن است که موضوع آزادی بیان طی دهه‌های اخیر همواره یکی از دستاویزهایی بوده که از آن برای فشار به کشورهای اسلامی استفاده شده است اکثریت قریب به اتفاق تحلیلگران منصف معتقدند که آزادی بیان به صورت یک بعدی و بدون احترام به عقاید دیگران در ادامه خود به عاملی برای تحدید آزادی‌های مشروع انسانی بدل می‌شود. به عبارت روشن‌تر توهین به عقاید انسانی و دینی سایر ملل، یکی از نمونه‌های بارز تحدید آزادی است. این در حالی است که نحوه بهره‌برداری از مقوله آزادی بیان به گونه‌ای است که اغلب در راستای منافع برخی محافل خاص صهیونیستی و ضداسلامی قرار می‌گیرد. گروهی از تحلیلگران معتقدند این نوع واکنش‌ها اتفاقا دلیلی است بر گسترش گفتمان‌های اسلامی در کشورهای اروپایی.  گفتمانی که این روزها طرفداران بسیاری را در غرب پیدا کرده و این‌گونه رفتارهای سلبی نشان می‌دهد که این کشورها از منظر فکری و علمی توانایی مقابله باتفکر رویکردهای اسلام رحمانی را ندارند. زمانی که در زمینه علم و دانش نمی‌توانند در برابر تفکر اسلامی حرفی برای گفتن داشته باشند با توهین به پیامبر گرانقدر اسلام تصور می‌کنند که می‌توانند خللی در این گفتمان ایجاد کنند. اصولا آزادی بیان اگر به صورت عام و کلی باشد، موضوعات مختلف را در بر بگیرد، استثنایی درخصوص آن قائل نشوند و حتی به شکلی عادلانه موضوعات مختلف را در بر بگیرد، اساسا تبعیض در مردم ایجاد نمی‌شود. اما همان‌طور که مقام معظم رهبری هم اشاره کردند وقتی در فرانسه زیر سوال بردن برخی موضوعات مثل هولوکاست و موارد اینچنینی با مجازات‌های سنگینی مواجه می‌شود و مردم و پژوهشگران در بیان دیدگاه‌های خود آزاد نیستند، اما از سوی دیگر برخی جریانات خاص در اهانت به پیامبر اسلام محدودیتی ندارند، این موضوع نشان می‌دهد که اساسا مساله آزادی بیان در این خصوص مطرح نیست و آزادی بیان بهانه‌ای واهی و در واقع یک دستاویز بیشتر نیست. مساله ترسی است که هیات حاکمه این کشورها نسبت به گسترش گفتمان اسلامی احساس می‌کنند. بنابراین ادعای آزادی بیان با توجه به این رفتار متضاد و دوگانه از منظر تحلیلی به هیچ عنوان مطرح نیست. به نظر می‌رسد که طراحان این سناریو به دنبال آن هستند که موج تازه‌ای از اسلام‌هراسی را در اروپا ایجاد کنند تا به زعم خود از گسترش گفتمان اسلام رحمانی جلوگیری کنند. البته تجربه تاریخی نشان می‌دهد که همه این تلاش‌ها نتایج عکس خواهد داد.

 

 

اخبار مرتبط

ارسال نظر

نظر کاربران