شماره امروز: ۵۴۷

اکونومیست از مصیبت‌های پیش روی بایدن و دموکرات‌ها می‌گوید

| | |

سیاست امریکا بیشتر تابع الگو‌هایی شبیه به قوانین فیزیک است. یک موضوع این است که حزب رییس‌جمهور احتمالا کرسی‌های خود را در انتخابات میان‌دوره‌ای از دست می‌دهد.

 سیاست امریکا بیشتر تابع الگو‌هایی شبیه به قوانین فیزیک است. یک موضوع این است که حزب رییس‌جمهور احتمالا کرسی‌های خود را در انتخابات میان‌دوره‌ای از دست می‌دهد. به این ترتیب، هر کاری که آقای بایدن انجام بدهد، باز هم ریاست‌جمهوری او احتمالا از حالت قانونگذاری به حالت نظارتی تغییر حالت می‌دهد. با این حال، با وجود اکثریت محافظه‌کار در دیوان عالی، احتمالا او تلاش خود را برای تغییر اوضاع به کار خواهد بست. اکونومیست نوشت: دو تا از کتاب‌های خوبی که برای جورج واشنگتن منتشر شده‌اند، عنوان مشترک «ریاست غیرممکن» را دارند. جرمی سوری در کتابش می‌نویسد، حتی تواناترین روسای جمهور نیز محکوم به شکست هستند. محدود کردن شکست و دستیابی به برخی نتایج خوب در این مسیر، بهترین چیزی است که می‌توانیم انتظار داشته باشیم. به گزارش «انتخاب» در ادامه این مطلب آمده است: حتی با این معیار‌های تیره و تار هم جو بایدن در حال لنگ زدن است. او که بیش از هر نامزدی در تاریخ رای کسب کرده است، شاهد سقوط محبوبیت خود بوده است. در این مرحله و در دوره اول ریاست‌جمهوری، تنها دونالد ترامپ کمتر از میزان فعلی بایدن محبوبیت داشته است. دموکرات‌ها به تازگی سه دفتر عالی ایالتی در ویرجینیا را از دست داده‌اند. دفاتری که آقای بایدن یک سال پیش، ۱۰ درصد پیروزی در آنها به دست آورد. این موضوع پیش‌بینی ضعیفی برای انتخابات میان‌دوره‌ای سال آینده به دست می‌دهد، مبنی بر اینکه حزب او احتمالا اکثریت کنگره خود را از دست خواهد داد. دموکرات‌ها در کنگره به دلیل اختلافات جناحی متفرق شده‌اند. اوایل امسال آنها یک طرح محرک بزرگ را تصویب کردند، اما بقیه برنامه‌های آقای بایدن شامل یک بسته زیرساختی یک تریلیون دلاری دو حزبی و یک طرح ۷/۱ تریلیون دلاری در زمینه هزینه‌های اجتماعی، متوقف شده است. در صورت تصویب، این قانون تقریبا به ‌طور قطع شامل اختصاص پول بیشتری برای زیرساخت‌ها، اعتبار مالیاتی برای کودکان در راستای فقرزدایی و بودجه پیش دبستانی‌ها می‌شود و کاهش هزینه دارو‌های تجویزی و افزایش اعتبار مالیاتی بر انرژی پاک را به دنبال دارد که سرمایه‌گذاری خصوصی در بخش‌های جدید را تشویق می‌کند. ظرفیت تولید این هزینه‌ها احتمالا با تغییرات مضر مالیاتی تامین می‌شود، اما رای‌دهندگان ممکن است به این موضوع اهمیتی ندهند. در واقع، روحیه آنها ممکن است در سال آینده بهبود یابد. موارد ابتلا به کووید-۱۹ از سپتامبر به نصف کاهش یافته است. اگر بیکاری بیشتر کاهش یابد، از انسداد‌های زنجیره تامین بیشتر کاسته شود و تورم کاهش پیدا کند، زندگی برای کسانی که احساس می‌کنند بدشانسی آورده‌اند، آسان‌تر می‌شود. با این حال برای آقای بایدن، اینجا خبر‌های خوب به پایان می‌رسد. برخی از مشکلات او داخلی است؛ سیاست امریکا بیشتر تابع الگو‌هایی شبیه به قوانین فیزیک است. یک موضوع این است که حزب رییس‌جمهور احتمالا کرسی‌های خود را در انتخابات میان دوره‌ای از دست می‌دهد. به این ترتیب، هر کاری که آقای بایدن انجام بدهد، باز هم ریاست‌جمهوری او احتمالا از حالت قانونگذاری به حالت نظارتی تغییر حالت می‌دهد. با این حال با وجود اکثریت محافظه‌کار در دیوان عالی، احتمالا او تلاش خود را برای تغییر اوضاع به کار خواهد بست. فراتر از سال آینده، چشم‌انداز دموکرات‌ها حتی تیره‌تر است. عدم محبوبیت آنها در میان سفیدپوستان غیر تحصیلکرده دانشگاهی باعث می‌شود که بخش بزرگی از کشور که در خارج از شهر‌ها زندگی می‌کنند، برای آنان مشکل ساز شوند. دموکرات‌ها برای پیروزی در کالج الکترال، مجلس نمایندگان و سنا نسبت به هر حزب دیگری در تاریخ به سهم بیشتری از آرای خام نیاز دارند. برنده شدن در این شرایط، همزمان با ترمیم نهاد‌های ملی و پیشرفت در حل و فصل مشکلات امریکا از سلامت عمومی گرفته تا آب و هوا و تحرک اجتماعی، وظیفه یک سیاستمدار با استعداد‌های فوق بشری است. آقای بایدن آن فرد با استعداد‌های فوق بشری نیست. او به لحاظ شخصیتی توانمندی‌های زیادی دارد و طبق اکثر روایت‌ها مهربان و شایسته است. با این حال، دلیلی وجود دارد که چرا کسب مقام ریاست‌جمهوری توسط او بیش از ۳۰ سال به طول انجامید. رای‌دهندگان اولیه دموکرات در واقع به او به عنوان یک اقدام دفاعی برای جلوگیری از روی کار آمدن برنی سندرز، قهرمان ترقی خواهان رای دادند.

آقای بایدن بر اساس شاخص‌هایی همچون صلاحیت، مرکزگرایی، تجربه در سیاست خارجی و رد ترامپیسم اعصاب خردکن خود به مبارزات انتخاباتی پرداخت. اما عقب‌نشینی از افغانستان یک شکست بود و جنگ‌های فرهنگی در این کشور مثل همیشه شدید است. با این حال، فقر کودکان به لطف قانون تصویب شده توسط کنگره، یک‌چهارم کاهش یافته است و این برای اکثر دموکرات‌ها خبری خوب خواهد بود.

مشکل فقط آقای بایدن نیست. طبقه فعال جناح چپ حزب او که تحصیلات دانشگاهی دارد، دائما فرض می‌کند که رای‌دهندگان همان نگرش‌هایی را در مورد نژاد و نقش دولت دارند که آنها دارند. حال آنکه امریکا کشوری جوان و متنوع است. میانگین سنی زیر ۴۰ سال است و فقط ۶۰ درصد از مردم این کشور سفیدپوست هستند. رای‌دهندگان متفاوت هستند. با در نظر گرفتن میانگین شاخص‌های میان دوره‌ای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۴ به عنوان راهنما می‌توان فهمید که ۷۵ درصد از رای‌دهندگان سفیدپوست خواهند بود و میانگین سنی آنها در سال آینده ۵۳ سال است. دموکرات‌ها در میان تحصیلکرده‌های دانشگاهی پیشتازی زیادی دارند. اما تنها ۳۶ درصد از امریکایی‌ها دوران چهار ساله خود را در دانشگاه به پایان رسانده‌اند. این پایگاه بسیار کوچک است، به خصوص که جمهوری‌خواهان در میان رای‌دهندگان غیرسفیدپوست محبوب هستند و با آنها به سمت دموکرات‌ها هجوم می‌آورند.

زمانی که ریچارد نیکسون در سال ۱۹۷۲ پیروز شد، دموکرات‌های چپ جدید به عنوان حزب «اسید، عفو عمومی و سقط جنین» معرفی شدند. چپ جدید به همین راحتی به تمسخر گرفته می‌شود. حزب گناه سفید و لغو فرهنگ، افرادی که به جای «مادر» می‌گویند «به دنیا آورنده فرد» و می‌خواهند اف‌بی‌آی را در مقابل والدینی قرار دهند که جرات انتقاد از معلمان را دارند، جزو همین گروه‌ها هستند.

این فعالان پر سر و صدا و تعداد کمی از رادیکال‌هایی که از کرسی‌های امن دموکرات‌ها انتخاب می‌شوند، پیروزی حزب را در مناطق معتدل‌تر دشوار می‌کنند، حتی اگر آنها اکثریت رای‌دهندگان حزب را نمایندگی نکنند. فعالان مهاجرت در خارج از اقامتگاه معاون رییس‌جمهور اردو زده‌اند و شکایت دارند که آقای بایدن سیاست‌های مرزی آقای ترامپ را تغییر نداده است. در مقابل، رای‌دهندگان دموکرات در مینیاپولیس، جایی که جورج فلوید در آن کشته شد، به تازگی به جایگزینی اداره پلیس با بخش امنیت عمومی رای منفی داده‌اند.

مقابله با پیام جمهوری‌خواهان مبنی بر اینکه او خواسته‌های چپ رادیکال را برآورده می‌کند، مستلزم آن است که آقای بایدن در حزبش سختگیرتر باشد. این ممکن است به معنای انجام کار‌هایی باشد که از آنها متنفر است. او به‌طور مثال می‌تواند به استخدام افسران پلیس بیشتر در شهر‌هایی که نرخ قتل در آنها افزایش یافته است، اقدام کند.

اگر دموکرات‌ها بر این باورند که تلاش‌های کثیف برای به دست آوردن قدرت را تحت کنترل دارند، باید به آنچه در حزب جمهوری‌خواه می‌گذرد، نگاه کنند. انتخاب گلن یانکین به عنوان فرماندار ویرجینیا نشان می‌دهد که جمهوری‌خواهان می‌توانند در ایالت‌هایی که پایگاه حتمی جمهوری‌خواهان یا دموکرات‌ها نیستند، پیروز شوند. در رقابت دو نامزدی برای ریاست‌جمهوری، هر دو تقریبا همیشه شانس واقعی برای برنده شدن دارند. آقای بایدن و حزبش باید به ‌شدت به این موضوع فکر کنند که برای محدود کردن خطر ترامپ در انتخابات آینده چه کاری باید انجام دهند.

 

اخبار مرتبط

ارسال نظر

نظر کاربران